Rzeczy Bożych na ołtarzach cezara składać nie wolno, aresztowanie Prymasa Tysiąclecia


ks-kard-stefan-wyszynskiTe historyczne słowa w swym słynnym liście, memoriale Episkopatu do Rady Ministrów i Prezydenta Bolesława Bieruta, napisał Prymas Tysiąclecia, ks. Kardynał Stefan Wyszyński.

List Episkopatu został ogłoszony w dniu 8 maja 1953 roku, podczas krakowskich obchodów siedemsetnej rocznicy kanonizacji świętego Stanisława ze Szczepanowa. Dziś obchodzimy pięćdziesiatą dziewiatą rocznicę tamtych smutnych wydarzeń.

List w formie memorandum, był protestem wobec bolszewickiej Polski, która była tylko pachołkiem sowietów. I za to, że była pachołkiem, my Polacy płaciliśmy za skutki bolszewizmu i płacimy do dziś.

Dziś nadal widzimy potomków tamtej bolszewickiej Polski, jak pchają się do władzy. Dla przykładu ślub „królewski” w Katedrze Polowej * Wojaka Polskiego, gdzie królewięta w wojsku nie służyli.

My wyznawcy kościoła rzymskokatolickiego, jesteśmy ludźmi innego pokroju niż były premier Józef Cyrankiewicz, który dnia następnego po stłumieniu Powstania Wielkopolan, Poznański Czerwiec 1956 roku w przemówieniu radiowym z Warszawy chciał ucinać ręce Polakom, którzy sprzeciwią się komunizmowi, bolszewizmowi.

List memorandum był sprzeciwem Kościoła rzymskokatolickiego, który nie poszedł na układy z bolszewikami i stanął w obronie Polski i prześladowanych Polaków, wiernych Kościoła rzymskokatolickiego, którego my prawowici dziedzice tych ziem jesteśmy właścicielami od Chrztu Mieszka I i Jego państwa Polan w Wielką Sobotę, 14 kwietnia 966 roku w Poznaniu

Papiez Jan Pawel II i kardynal Stefan Wyszynski pomnikEpiskopat Polski w imieniu prawowitych właścicieli tych ziem, stanowczo się sprzeciwił dekretowi Rady Państwa z 9 lutego obsadzaniu duchownych stanowisk kościelnych.

Na początku lat pięćdziesiątych sowieci, bolszewicy i polscy komuniści zlikwidowali legalną opozycję i organizacje niepodległościowe.

Jedyną polską niezależną organizacją był Kościół rzymskokatolicki, na którego czele stał od 12 listopada 1948 roku arcybiskup gnieźnieńsko-warszawski ksiądz kardynał Stefan Wyszyński.

W dniu 14 kwietnia 1950 r.przedstawiciele episkopatu i rządu podpisali porozumienie o kohabitacji. Rząd gwarantował wiernym praktyki religijne, naukę religii w szkołach. Swobodne działanie zakonów. Istnienie szkół katolickich,Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Kościoły i zakony miały prawo do działalności wydawniczej, charytatywnej.

Swoboda działania Kościoła rzymskotalickiego i Zakonów trwała zaledwie trzy lata. W dniu 9 lutego 1953 roku Rada Państwa ustanowiła dekret o obsadzaniu stanowisk kościelnych.

Stanowiska biskupów musiały być uzgadniane i akceptowane przez rząd a więc przez partię bolszewicką, która była przeciwna wszelkim religiom. Duchowni niższych szczebli musieli być uzgadniani i akceptowani przez Urzędy Wojewódzkie, powiatowe.

Dekret z 9 lutego 1953 roku był niezgodny z konstytucją, której artykuł 70 gwarantował społeczeństwu wolność sumienia i wyznania.

W tej sytuacji Ksiądz Prymas i Episkopat zdecydowali się wystosować memorandum do Bolesława Bieruta, prezydenta PRL.

Oto końcowe fragmentu listu do Prezydenta Bieruta.

[…]A gdyby zdarzyć się miało, że czynniki zewnętrzne będą nam uniemożliwiały powoływanie na stanowiska duchowne ludzi właściwych i kompetentnych, jesteśmy zdecydowani nie obsadzać ich raczej wcale, niż oddawać religijne rządy dusz w ręce niegodne. Kto by zaś odważył się przyjąć jakiekolwiek stanowisko kościelne skądinąd, wiedzieć powinien, że popada tym samym w ciężką karę kościelnej klątwy. Podobnie, gdyby postawiono nas wobec alternatywy: albo poddanie jurysdykcji kościelnej, albo osobista ofiara – wahać się nie będziemy. Pójdziemy za głosem apostolskiego naszego powołania i kapłańskiego sumienia, idąc z wewnętrznym spokojem i świadomością, że do prześladowania nie daliśmy najmniejszego powodu, że cierpienie staje się naszym udziałem nie za co innego, lecz za sprawę Chrystusa i Chrystusowego Kościoła.Rzeczy Bożych na ołtarzach Cezara składać nam nie wolno.

Non possumus

czytamy w memoriale

Siedem miesięcy później, w dniu 25 września 1953 roku ksiądz prymas zostanie aresztowany.

Decyzję o aresztowaniu i być moze wyeliminowaniu z zycia ziemskiego, Prymasa, podjęto w Moskwie. Ze strony polskiej w rozmowach uczestniczyli,

Bolesław Bierut, Franciszek Mazur, Eugeniusz Szyr, Luna Bristigerowa z MBP

W dniu 18 września rząd i BP KC PZPR zdecydowały o aresztowaniu Stefana Wyszyńskiego.

Uchwała Prezydium Rządu PRL z 24 września 1953 r. (Nr 700/53) przewidywała:

„W oparciu o postanowienia Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej o >nadużywanie wolności sumienia i wyznania dla celów godzących w interesy Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej< /art. 7/, jak również zgodnie z założeniami Dekretu z dnia 9 lutego 1953 r. oraz Zarządzenia Prezesa Rady Ministrów w sprawie wykonania dekretów o obsadzaniu duchownych stanowisk kościelnych /par. 1/ Prezydium Rządu postanawia: (…) zakazać ks. arcybiskupowi Stefanowi Wyszyńskiemu wykonywania funkcji wynikających z piastowania przezeń dotąd stanowisk kościelnych”. „Dopilnowania natychmiastowego opuszczenia przez niego miasta Warszawy i zamieszkania w wyznaczonym klasztorze bez prawa opuszczania tego klasztoru” zlecono „właściwym organom państwowym”

W dniu 25 września 1953 roku około godziny 22, do już zamkniętych bram siedziby prymasa przy ulicy Miodowej 17 w Warszawie, zaczęli dobijać się uzbrojeni w broń maszynową, funkcjonariusze ministerstwa bezpieczeństwa publicznego z pułkownikiem, Karolem Więckowskim, dyrektorem IX departamentu MBP, notabene Żydem.

Pretekstem był list dyrektora departamentu wyznań, Antoniego Bidy / wyjechał do Izraela /, do Biskupa Antoniego Baraniaka.

Powiadomiony Prymas zdawał sobie sprawę, że po ogłoszeniu wyroku na biskupa Kieleckiego, teraz przyszła na niego kolej.

Kazał zapalić wszystkie światła w rezydencji Arcybiskupów Warszawskich na Miodowej, by Warszawa wiedziała, że żydokomuna aresztuje Prymasa.

W Sali Papieży płk Karol Więckowski wręczył kardynałowi Stefanowi Wyszyńskiemu list. Była to decyzja prezydium rządu, zgodnie z którą Prymas jest natychmiast usunięty z miasta, z zakazem wykonywania jakichkolwiek funkcji związanych z przynależnością do stanu kapłańskiego (była ona podpisana przez Bolesława Bieruta, Jakuba Bermana, Józefa Cyrankiewicza, Hilarego Minca, Edwarda Ochaba i Stanisława Radkiewicza.

Prymas Stefan Wyszyński, odmówił podpisania polecenia. Odmówił również zabrania swoich rzeczy osobistych. Do siostry zakonnej powiedział:

ks-kard-stefan-wyszynski-komancza-1956-fot-archiwum-instytutu-prymasowskiego-niedzielapl„Siostro, nic nie zabieram. Ubogi przyszedłem do tego domu i ubogi stąd wyjdę”.
Zabrał Brewiarz i różaniec

Założył przez przypadek, płaszcz, zamordowanego w Dachau, biskupa Michała Kozala.

Tak wsadzono do jednego z sześciu samochodów i wywieziono do klasztoru w Rywałdzie Królewskim.

W ciągu trzech lat uwięzienia Prymas Wyszyński przetrzymywany był w czterech różnych miejscach odosobnienia:

Rywałdzie Królewskim, Stoczku koło Lidzbarka Warmińskiego, Prudniku na Śląsku Opolskim i Komańczy w Bieszczadach. Uwolniony został dopiero 28 października 1956 r.

Opis aresztowania:

26.09.1953 r. do bramy pałacu Prymasowskiego przy ulicy Miodowejzaczęła dobijać się grupa uzbrojonych ubowców pod dowództwem płk. Więckowskiego – dyrektora IX departamentu MBP. Zdumionemu ks. Gożdziewiczowi oświadczyli, że przynieśli list do biskupa Baraniaka. Obudzony ks. prymas domyślajacy się podstępu polecił zapalić wszystkie światła, tak aby Warszawa wiedziała co się dzieje. Wpuszczeni na dziedziniec z polecenia ks. kardynała ubowcy wyjaśnili, że przyszli w sprawie urzędowej i dziwili się że tak długo nikt im nie otwierał. „Godziny urzędowe u na sa za dnia i wtedy bramy i drzwi są otwarte. Teraz nikt u nas nie urzęduje” – wyjaśnił Ksiądz Prymas i udał się na poszukiwanie dozorcy. W tym czasie pies „Baca” rzucił się na jednego z tajniaków i zranił go. W tej sytuacji kard. Wyszyński zawrócił i osobiście opatrzył rany jednego ze swoich prześladowców. Wreszcie ubowcy skończyli komedię i odczytali decyzję rządu mocy której ks. Prymas miał być natychmiast usunięty z miasta, z zakazem wykonywania jakichkolwiek czynności zwi±zanych z zajmowanymi dotad stanowiskami. Kard. Wyszyński odmówił podpisania tego dokumentu, uzasadniajac, że decyzja jest nie tylko bezprawna ale i szkodliwa dla Polski, i dlatego jej nie uznaje i dobrowolnie domu nie opusci. Odmówił również spakowania rzeczy osobistych, a nalegajacej na to zakonnicy powiedział: „Siostro, nic nie zabieram. Ubogi przyszedłem do tego domu i ubogi st±d wyjdę.” W obecności ks. biskupa Baraniaka złożył następnie oświadczenie, że cała ta sytuację uznaje za gwałt i że w razie procesu nie chce żadnego adwokata, ponieważ będzie bronił się sam. Po czym ubrał się w mocne, przygotowane od 2 lat na wypadek aresztowania buty, zabrał podane palto, które wcześniej należało do biskupa Michała Kozala, kapelusz, brewiarz i różaniec. Opuszczaj±cy siedzibę arcybiskupów warszawskich Prymas jeszcze raz zaprotestował przeciwko gwałtowi, po czym został wsadzony do samochodu z zamazanymi błotem szybami i wywieziony w eskorcie 6 innych samochodów do klasztoru ojców kamedułów w Rywałdzie. Tak rozpoczęło się ponad 3 lata trwajace więzienie prymasa tysi±clecia. Wiadomość o uwięzieniu Prymasa Polski wywołała ogromne poruszenie wśród milionów polskich katolików, w pełni solidaryzujacych się z męczeństwem swojego pasterza, oraz wśród opinii publicznej w całym wolnym świece. Komuniści jeszcze raz ukazali światu swoje prawdziwe oblicze.

Kalendarium:

Papież Pius XII natychmiast po wiadomości o rewizji i aresztowaniu prymasa obłożył osobistą ekskomuniką wszystkich sprawców i wykonawców tego aktu zemsty. Watykan szeroko poinformował opinię światową o zuchwalstwie komunistów w Polsce. Na nic jednak zdały się protesty na lamach prasy, na forum ONZ, oburzenie parlamentów wolnych krajów europejskich i USA. Nad prymasem i Kościołem w Polsce zapadła na długo kurtyna milczenia. Resztę znamy z Zapisków więziennych kardynała Wyszynskiego. Dopiero po obietnicy przywrocenia Kosciolowi pelnej wolnosci dzialania i naprawienia krzywd wyrzadzonych w epoce stalinowskiej prymas zgodzil sie wrocic do Warszawy z ostatniego miejsca uwiezienia w klasztorze w Komanczy.

ks kardynal Stefan Wyszynski i abp Antoni BaraniakWcześniej Bolesław Bierut z polską delegacją, Luną Bristiger z UB, wicepremierem Eugeniuszem Szyrem uzgadniał ze Stalinem trwałe wyeliminowanie z życia Kardynała Wyszyńskiego.

W tych samych latach więziony przez komunistyczne władze był jeden z najbliższych współpracowników Prymasa bp Antoni Baraniak. Salezjanin, kapelan i sekretarz prymasów Polski kardynała Augusta Hlonda (1933–1948) oraz Stefana Wyszyńskiego (1949–1951), biskup pomocniczy gnieźnieński w latach 1951–1957, arcybiskup metropolita poznański w latach 1957–1977.

*Słowa Papieża Polaka Jana Pawła II’

Niech Bóg pozwoli tej katedrze, ażeby mogła w stosunku do duszpasterstwa wojskowego pełnić tę funkcję, jaką spełnia każda katedra biskupa na świecie, tzn. jest matką wszystkich kościołów, które są wśród żołnierzy, garnizonów, rozproszone po całym kraju, ale stanowią specjalną jedność ze względu na charakter wspólnoty, która jest jednocześnie wspólnotą żołnierzy, wspólnotą wojskową i równocześnie wspólnotą chrześcijańską, katolicką, skupioną wokół biskupa, skupioną wokół Piotra.

Jan Paweł II
Katedra Polowa WP, 8 czerwca 1991 r.

Kalendarium:

22 pazdziernika 1948 – Umiera Prymas Polski August Hlond.
—————————————————————————————————
12 listopada 1948 – Pius XII mianuje biskupa lubelskiego Stefana Wyszyńskiego arcybiskupem metropolita gnieżnieńskim i warszawskim, a tym samym Prymasem Polski.
—————————————————————————————————
29 listopada 1952 – Papież Pius XII wynosi Prymasa Polski do godnoci kardynalskiej. Władze komunistyczne Polski nie wydaja zgody na wyjazd do Rzymu na wprowadzenie Prymasa przez Ojca Swiętego do Kolegium Kardynalskiego.
—————————————————————————————————
25 wrzenia 1953 – W poznych godzinach nocnych został aresztowany i uwięziony Stefan Kardynał Wyszyński i Prymas Polski.
—————————————————————————————————
26 wrzenia 1953 – Kardynała Wyszyńskiego przewieziono w nocy samochodem do pierwszego miejsca uwięzienia – do Rywałdu.
—————————————————————————————————
12 pazdziernika 1953 – Wieczorem przewieziono Prymasa do nowego miejsca uwięzienia – do Stoczka koło Lidzbarka Warmińskiego.
—————————————————————————————————
8 grudnia 1953 – Uwięziony Prymas dokonuje aktu duchowego oddania się Matce Bożej i pełnego zawierzenia Jej swego losu.
—————————————————————————————————
6 paĽdziernika 1954 – Prymas Polski zostaje przewieziony samolotem do trzeciego miejsca uwięzienia w Prudniku ¦l±skim. Ponownie zwraca się listownie do rzadu m.in. w czasie choroby swego ojca, ale listy te pozostaja bez odpowiedzi. Prymas postanawia nie kierować więcej żadnych pism do władz.
—————————————————————————————————
ks-kard-stefan-wyszynski-komancza-na-spacerze-fot-archiwum-instytutu-prymasowskiego-polskieradioplpod koniec 1954 – Władze dopuszczaja do badań klinicznych w szpitalu MBP zapadaj±cego na zdrowiu Kardynała.
—————————————————————————————————
7 sierpnia 1955 – Kardynał Wyszyński odrzuca propozycję władz zamieszkania w izolacji klasztornej za cenę zrzeczenia się swych funkcji kocielnych.
—————————————————————————————————
27 pazdziernika 1955 – Rzad wydaje zarzadzenie, moca którego Ksiadz Prymas zostaje przeniesiony do czwartego miejsca uwięzienia w Komańczy, co oznacza złagodzenie warunków izolacji, ale władze podtrzymuja decyzję z 1953r. zakazujaca kardynałowi Wyszyńskiemu pełnienia jego funkcji kocielnych.
—————————————————————————————————
16 maja 1956 – Ksiadz Prymas pisze w Komańczy tekst Slubów Jasnogórskich, będacych programem moralnego przygotowania narodu do Millenium Chrztu Polski.
—————————————————————————————————
23 sierpnia 1956 – Biskup Klepacz składa w Częstochowie zredagowane przez Prymasa Polski Jasnogórskie ¦luby Narodu.
—————————————————————————————————
28 paĽdziernika 1956 – Po uprzednim przyrzeczeniu przez przedstawicieli rzadu przywrócenia Kociołowi głównych praw i naprawienia krzywd Prymas Polski wraca na probę władz do Warszawy i obejmuje wszystkie swoje funkcje kocielne.
—————————————————————————————————
ks kardynal Stefan Wyszynski6 maja 1957 – Prymas udaje się do Rzymu, gdzie od PisaXII otrzymuje insygnia kardynalskie, których nie mógł otrzymać r 1952 roku nie wypuszczony przez władze z kraju.
—————————————————————————————————
1958– Ponowne oziębienie stosunków między Kociołem, a władzami PRL. Ograniczenie nauki religii w szkołach, drakońskie antykocielne przepisy podatkowe i konflikty wokół spraw demograficznych, niszczenie obiektów sakralnych w czasie uroczystoci kocielnych. Ostre ataki Gomółki i Cyrankiewicza na Kociół Katolicki. Prymas występuje ostro przeciwko takiemu traktowaniu Kocioła i wierzacych Polaków.
—————————————————————————————————
1962– Udział Prymasa w rozpoczynajacym się w Rzymie II Soborze Watykańskim.
—————————————————————————————————
1964– Na wniosek Prymasa i Episkopatu Polski Ojciec sw. Paweł VI ogłasza Matkę Boża – Matka Kocioła.
—————————————————————————————————
1965– Prymas zaprasza Ojca Sw. Pawła VI do przyjazdu do Polski na 1000-lecie Chrztu Polski. Rząd nie wyraża na to zgody.

Michał St. de Zieleśkiewicz

Za: BLOGMEDIA24.pl – Michał St. de Zieleśkiewicz – blog, 26/09/2012

 

  • Ilustracja tytułowa:  Non possumus! – Ks. kard. Stefan Wyszyński, prymas Polski. Fot. inter

 

  , 2012.09.27 / 2018.04.19.

Znalezione w sieci

Autor: Znalezione w sieci