Helena Kurek - Nawinska
“Mniej mów, wiecej czyn”
Takie motto wyniosla pani Helena Kurek - Nawinska z pierwszych klas gimnazjum i jest ono dewiza jej postepowania po dzien dzisiejszy. Szkole srednia Sacre Coeur ukonczyla we Lwowie. Gdy w maju 1940 roku opuszczala ukochane miasto swojej mlodosci nawet jej na mysl nie przyszlo, ze nigdy tam nie powróci. Wywieziona do Niemiec, pracujac, szczesliwie przetrwala wojne. Po jej zakonczeniu w roku 1945 pozostaje nadal w Niemczech gdzie pracuje miedzy innymi w znanej Polakom organizacji charytatywnej UNRA.
W marcu 1946 roku wychodzi za maz za Jana Kurka. Jeszcze w Niemczech, w roku 1948, uzyskuje swiadectwo dojrzalosci - mature. W roku 1951 panstwo Kurkowie przyjezdzaja do Stanów Zjednoczonych. Pani Helena najpierw pracuje w International Telephone & Telegraph Hartford, a potem w firmie ubezpieczneiowej CIGNA. Kiedy w 1977 roku umiera jej malzonek, synowie Andreas i Christian staja sie jej podpora duchowa na dalsze zycie.
Tak jak wielu rodaków, prace spoleczna rozpoczela od przygotowywania sniadan dla Polonii po niedzielnych Mszach sw. w jezyku polskim, które poczawszy od roku 1972 ks. Z. Dobkowski odprawial w jezyku polskim dwa razy w miesiacu w kaplicy na Lone Mnt. w San Francisco. Jest czynnym czlonkiem Polskiej Misji Rzymsko-Katolickiej sw. Wojciecha w San Francisco. W latach 1978 - 1984 pracuje w Radzie Parafialnej, której najpierw byla viceprzewodniczaca, a potem sekretarzem.
Pochlonieta bez reszty dzialalnoscia spoleczna pracuje równiez we wladzach Kongresu Polonii Amerykanskiej Oddzialu na Pólnocna Kalifornie kolejno jako: sekretarz, skarbnik i viceprezes. Aktualnie w KPA pelni funkcje viceprezesa na San Francisco.
Od roku 1947 po dzien dzisiejszy jest czonkiem Stowarzyszenia Polskich Kombatantów. Nalezy do Towarzystwa sw. Stanislawa Biskupa, w którym w latach 1981 - 1989 byla sekretarzem zarzadu kola. W latach 1980 - 1982 pracuje w Komisji Rewizyjnej Polskiej Unii Kredytowej POLAM. Równiez nalezy do Miedzynarodowej Organizacji pomocy Wschodniej Europie z siedziba w San Francisco gdzie do 1989 roku byla skarbnikiem, a takze nalezala do organizacji Bratnia Pomoc, w której byla dyrektorem w latach 1980 - 1984.
Przez wiele lat zwiazana jest z Domem Polskim w San Francisco gdzie poczawszy od lat osiemdziesiatych jest w jego scislym kierownictwie, ostatnio dyrektorem.
W Towarzystwie Literacko - Dramatycznym, które darzy szczególna opieka, kolejno byla przewodniczaca imprez, skarbnikiem, II viceprezesem, by ostatecznie od roku 1983 po dzien dzisiejszy byc prezesem TLD.
Zorganizaowala, lub byla wspólodpowiedzialna za organizacje, przeszlo 100 róznego rodzaju imprez na rzecz Polonii w San Francisco: doroczne bazary i loterie KPA w Parku Golden Gate, bale sylwestrowe w Marriott Hotel, zabawy taneczne: wiosenne, karnawalowe, maskowe, majowe i “disco”.
Organizowala równiez wieczory poetyckie, kabaretowe, odczyty i spotkania autorskie, a takze koncert fortepianowy. Podczas tych imprez Polonia miala okazje poznac wielu interesujacych ludzi od uczestników II wojny swiatowej poczawszy, poprzez poetów, pisarzy i polityków, na slawach scen polskich skonczywszy. W organizowanych przez nia dyskusjach panelowych na wiele aktualnych tematów, szczególnie dotyczacych sytuacji w Polsce, Polonia chetnie brala udzial. Ma równiez swój wklad w organziacje swiat, jubileuszów i wielu wazniejszych uroczystosci.
W 1989 roku ciezka choroba niespodziewanie przerwala calkowicie jej nadzwyczaj aktywna dzialalnosc. Jednak wola sluzeniu sprawom polskim okazala sie silniejsza i mimo trwalego uszczerbku zdrowia, po dlugich i trudnych miesiacach rekonwalescencji, powrócila do pracy spolecznej w organizacjach polonijnych.
Za swe pelne oddanie i osiagniecia w czasie wieloletniej suzby dla Polski i Polonii otrzymala wiele pisemnych podziekowan i dyplomów; zostala uhonorowana równiez Brazowym Medalem Polski Walczacej i Srebrnym Krzyaem S.P.K. W roku 1986 otrzymala Srebrny, a w 1989 Zloty Krzyz Zaslugi nadane przez Rzad Polski w Londynie.
Niech najserdeczniejsze zyczenia dobrego zdrowia i dalszej owocnej dzialalnosci beda wyrazem naszej wdziecznosci pani Helenie Kurek za jej poswiecenie sie Polonii.
(w.g.)
Dom Polski - Sylwetki spolecznikow