Michał St. de Zieleśkiewicz: Drogi do niepodległości, Rada Regencyjna Królestwa Polskiego


Rada Regencyjna Królestwa Polskiego w dniu 7 października 1918 roku, ogłosiła niepodległość Polski.

Pięć dni później pozbawiła generał gubernatora Hansa Hartwiga von Beselera dowództwa nad Polską Siłą Zbrojną.

Polska Siła Zbrojna, to oddziały zbrojne Królestwa Polskiego wchodzące w latach 1917-1918 w skład armii niemieckiej , utworzone z Legionów.

Rada Regencyjna Królestwa Polskiego, była organem kolegialnym triumvires , który sprawował władzę zwierzchnią nad podległymi obu państwom centralnym Królestwem Polskim według aktu 5 listopada

Akt 5 listopada: ogłoszony 5 listopada 1916 przez generalnych gubernatorów wojskowych warszawskiego i lubelskiego w imieniu cesarzy Niemiec i Austro-Węgier:

Do mieszkańców Warszawskiego Jeneralnego Gubernatorstwa! (lubelskiego Jeneralnego Gubernatorstwa!)

"Przejęci niezłomną ufnością w ostateczne zwycięstwo ich broni i życzeniem powodowani, by ziemie polskie przez waleczne ich wojska ciężkimi ofiarami panowaniu rosyjskiemu wydarte do szczęśliwej przywieść przyszłości, Jego Cesarska Mość Cesarz Niemiecki i Jego Cesarska i Królewska Mość Cesarz Austrii i Apostolski Król Węgier (Jego Cesarska i Królewska Mość Cesarz Austrii i Apostolski Król Węgier, oraz Jego Cesarska Mość Cesarz Niemiecki) postanowili (ułożyli się by)z ziem tych utworzyć państwo samodzielne z dziedziczną monarchią i konstytucyjnym ustrojem. Dokładniejsze oznaczenie granic zastrzega się. Nowe królestwo znajdzie w łączności z obu sprzymierzonymi mocarstwami rękojmię potrzebną do swobodnego sił swych rozwoju. We własnej armii nadal żyć będą pełne sławy tradycje wojsk polskich dawniejszych czasów i pamięć walecznych polskich towarzyszy broni we wielkiej obecnej wojnie. Jej organizacja, wykształcenie i kierownictwo uregulowane będą we wspólnym porozumieniu. Sprzymierzeni monarchowie, biorąc należny wzgląd na ogólne warunki polityczne Europy, jako też na dobro i bezpieczeństwo własnych krajów i ludów, żywią niezłomną nadzieję, że obecnie spełnią się życzenia państwowego i narodowego rozwoju Królestwa Polskiego. Wielkie zaś, od zachodu z Królestwem Polskim sąsiadujące mocarstwa z radością ujrzą u swych granic wschodnich wskrzeszenie i rozkwit wolnego, szczęśliwego i własnem narodowem życiem cieszącego się państwa".

Z najwyższego rozkazu Jego Cesarskiej Mości Cesarza Niemieckiego.

Jenerał-Gubernator v. Beseler
(Z Najwyższego Rozkazu Jego Cesarskiej i Królewskiej Mości, Cesarza Austrii i Apostolskiego Króla Węgier Kuk Generalny Gubernator Wojskowy)

W skład Rady Regencyjnej Królestwa Polskiego wchodzili:

1.Prezydent Warszawy, Książe Zdzisław Lubomirski, herbu Szreniawa bez Krzyża
2. Kardynał Aleksander Kakowski, herbu Kościesza, ostatni Prymas Królestwa Polskiego
3. Józef August hrabia Ostrowski, herbu Rawicz

Regency-Council-hrabia-Ostrowski-kard-Kakowski-ksiaze-Lubomirski

od lewej: Józef August hrabia Ostrowski,kardynał Aleksander Kakowski, Książę Zdzisław Lubomirski

Gabinetem Cywilnym Kierował sekretarz Rady ks. prałat Zygmunt Chełmicki*, z Chełmicy, herbu Nałęcz.

ks-pralat-Zygmunt-Chelmicki

ks. prałat Zygmunt Chełmicki, z Chełmicy, herbu Nałęcz.

Rada Regencyjna Królestwa Polskiego, to kolejny wybieg okupujących Królestwo Polskie Regentschaftskönigreich Polen, przez II Rzeszę Niemiecką , Deutsches Reich . Reich, podnosiło prestiż Niemców, gdyż odnosiło się do Świętego Cesarstwa Rzymskiego narodu Niemieckiego, das Heilige Römische Reich deutscher Nation. Stara Rzesza. Monarchię Austro-Węgierską ,Osztrák-Magyar.

Regencyjne Królestwo Polskie zostało utworzone, przez okupujących nas Niemców i Austriaków w dniu 5 listopada 1916 roku w wyniku tak zwanego "Akt 5 listopada", który miał gwarantować Polakom powstanie samodzielnego państwa, Królestwa Polskiego.

Akt 5 listopada nie precyzował granic przyszłego Królestwa, jego Rządu, władzy ustawodawczej. Ograniczał się do stworzenia armii polskiej, która miała być darmowym mięsem armatnim w I Wojnie Światowej, oczywiście na usługach Niemców i Austriaków. Na podstawie Aktu z 6 grudnia powstała Tymczasowa Rada Stanu Królestwa Polskiego Provisorische Staatsrat im Koenigreich Polen na czele z Wacławem Józefem Niemojowskim, herbu Wierusz, kaliszaninem, marszałkiem Wielkim Koronnym Tymczasowej Rady Stanu w 1917 roku i Józefem Piłsudskim, jako kierownikiem Komisji Wojskowej.

W skład Tymczasowej Rady Królestwa Polskiego weszli:

Wacław Niemojewski, noszący tytuł marszałka wielkiego koronnego. W jej skład weszli przedstawiciele aktywistów. Józef Mikułowski-Pomorski, Józef Brudziński, Stanisław Bukowiecki, Stanisław Dzierzbicki, Ludwik Górski, Józef Higersberger, Marian Januszajtis-Żegota, Kazimierz Natanson, Józef Piłsudski, Franciszek Pius Radziwiłł, Wojciech Rostworowski, Eustachy Sapieha, Stanisław Chaniewski, Stanisław Staniszewski, Władysław Studnicki, Artur Śliwiński.

Tymczasowa-Rada-Stanu

Tymczasowa Rada Stanu rozpoczęła działalność 14 stycznia 1917

Józef Piłsudski, podporządkował sobie i Tymczasowej Radzie Stanu Polską Organizację Wojskową, wchodząc w jej skład. Dla ciekawości kolegów związanych z Ruchem Monarchistycznym, podaje , iż Hrabia Wacław Józef Miemojowski, był związany z Ruchem Monarchistycznym w II połowie lat dwudziestych.W 1926 roku był prezesem Rady Naczelnej polskich monarchistów.

Prerogatywy Rady ograniczały się tylko do doradztwa. Mimo to Hrabia Niemojowski i Józef Piłsudski walczyli o poszerzenie uprawnień.

Tymczasowa Rada Stanu Królestwa Polskiego, niem. Provisorische Staatsrat im Koenigreich Polen, podała się do dymisji po tak zwanym kryzysie przysięgowym w 1917 roku. Kryzys przysięgowy, to odmowa składania drugi raz przysięgi przez Legiony polskie pod dowództwem Józefa Piłsudskiego. W dniu 9 lipca 1917 roku I i III Brygada Legionów, na polecenie Józefa Piłsudskiego odmówiły złożenia przysięgi na wierność Wilhelmowi II Hohenzollernowi, ostatniemu niemieckiemu Cesarzowi i Królowi Prus. Zmuszony abdykować, w wyniku rewolucji komunistycznej z udziałem Róży Luksemburg, polskiej Żydówki z Zamościa.

Przysięgę złożyła II Brygada Legionów pod dowództwem Józefa Hallera. Niemcy pokazali kolejny raz swoje prawdziwe, fałszywe oblicze wobec Polaków.

Żołnierze Legionów mieli stworzyć Polnische Wehrmcht, pod niemieckim dowództwem.

Legioniści I i III Brygady Legionów, zostali internowani w Szczypiornie, dziś dzielnica Kalisza i Beniaminowie. Gwoli ścisłości w Szczypiornie i Beniaminowie byli internowani oficerowie i żołnierze, którzy byli poddanymi Rosji. Pozostali zostali wcieleni do armii Habsburgów

Józef Piłsudski z Kazimierzem Sosnkowskim zostali aresztowani i osadzeni w Magdeburgu, via Gdańsk,Spandau,Wesel. W wyniku podania się do dymisji Tymczasowej Rady Stanu, powstała Komisja Przejściowa Tymczasowej Rady Stanu .

Rada powołała Rząd pod przewodnictwem Jana Kucharzewskiego w dniu 26 listopada 1917.

Rada Regencyjna Królestwa Polskiego ogłosiła w dniu 7 listopada niepodległość Polski.. W dniu 12 października pozbawiła warszawskiego generał- gubernatora Hansa Hartwiga von Beselera naczelnego dowództwa nad Polska Siłą Zbrojną W dniu 11 listopada, powierzyła Brygadierowi Józefowi Piłsudskiemu naczelne dowództwo .

Triumvires, 26 listopada 1917 powołali pierwszy polski rząd pod kierownictwem premiera Jana Kucharzewskiego. Rząd przejął administrację od Komisji Przejściowej Tymczasowej Rady Stanu, powstałej w Królestwie Polskim 28 sierpnia 1917 po złożeniu mandatów przez członków Tymczasowej Rady Stanu.

Rada Regencyjna Królestwa Polskiego powołała 25 października rząd Józefa Świeżyńskiego. Powołano Generała. Tadeusza Jordan Rozwadowskiego,herbu Trąby , na stanowisko Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego.

Tymczasowa Rada Stanu i Rada Regencyjna,choć powołane zostały pod egidą i z inspiracji okupantów, przyczyniły się do utworzenia zrębów polskiej niezależnej administracji, a także, o czym się często nie pamięta, polskiej służby dyplomatycznej.Zasługą Rady Regencyjnej było np. stworzenie wielu placówek (biur i misji) za granicą, m. in. w Bernie, Hadze, Budapeszcie, Wiedniu, Berlinie, Konstantynopolu, Helsinkach i Rydze

W dniu 14 listopada Rada Regencyjna Królestwa Polskiego rozwiązała się w oparciu o własne prerogatywy, dekrety. Na podstawie ostatniego dekretu Rady Regencyjnej Królestwa Polskiego,władzę naczelną w Królestwie Polskim objął Józef Piłsudski. Tym samym Józef Piłsudski stał się "regentem" Królestwa Polskiego. Był przeciwnikiem powrotu monarchii w Polsce, więc nigdy nie użył wobec siebie tytułu regenta. Taką dziwną, niechcianą funkcję pełnił od 14 listopada do dnia 22 listopada tego samego roku. Takie były polskie drogi do wolności. Tu musimy chylić czoła przed Józefem Piłsudskim twórcą niepodległego Państwa Polskiego, że potrafił dotrzymywać słowa wobec Narodu.

W dniu 22 listopada przyjął prerogatywy Naczelnika Państwa Polskiego, zmieniając Królestwo Kongresowe w wolną niepodległą Rzeczypospolitą Polską. Mimo zapisów w Konstytucji 3 Maja o monarchii, sukcesji tronu przez dynastię Wettynów, Naczelnik, wskrzesił Polskę jako republikę.
Rzeczyposplitą.

*Ksiądz prałat Zygmunt Chełmicki, w przyjaźnił się z Ignacym Paderewskim, pobłogosławił jego związek małżeński z panią Górską z domu Rozen, w Warszawie nazywaną „piękną Heleną”. Pani Helena Górska wcześniej była żoną muzyka Władysława Górskiego. Będąc mężatką zakochała się w Paderewskim, zresztą z wzajemnością. Unieważniono małżeństwo, i ten sam ksiądz Zygmunt Chełmicki, który ją dozgonnym węzłem łączył z Władysławem Górskim, pobłogosławił też związek Jej z Paderewskim, co dostarczyło niemało zabawy Warszawie, zawsze żądnej śmiechu. Związki przyjaźni Paderewskiego z ks. prałatem Chełmickim trwały latami, Paderewski koncertując w Stanach zbierał datki na rzecz działalności charytatywnej ks. Zygmunta dla biednych dzieci – ofiar I wojny światowej.

Ks.prałat Zygmunt Chełmicki zmarł 3 VII 1922, został pochowany na Powązkach w sektorze 203.

Patent w sprawie Władzy Państwowej w Królestwie Polskiem
generalni gubernatorowie warszawski i lubelski

12 września 1917 r.

Art. I.

l) Najwyższą Władzę państwową w Królestwie Polskiem aż do jej objęcia przez króla lub regenta oddaje się Radzie Regencyjnej ze zastrzeżeniem stanowiska mocarstw okupacyjnych według prawa międzynarodowego (unter Wahrung der vólkerrechtlichen Stellung der Okkupationsmachte). 2) Rada Regencyjna składa się z trzech członków, których urzędowanie wprowadzą monarchowie mocarstw okupacyjnych. 3) Akty rządowe Rady Regencyjnej wymagają kontrasygnatury odpowiedzialnego Prezydenta Ministrów.

Art. II.

l) Władzę ustawodawczą w ramach (nach Massgabe) tego patentu i według ustaw, które na jego podstawie będą wydane, wykonywa Rada Regencyjna przy współdziałaniu Rady Stanu Królestwa Polskiego. 2) We wszystkich sprawach, których zarząd nie jest jeszcze oddany polskiej władzy państwowej, wnioski ustawodawcze mogą być traktowane w Radzie Stanu tylko za zgodą mocarstw okupacyjnych. W sprawach tych aż do dalszego zarządzenia może obok organów Królestwa Polskiego, powołanych według liczby l, także generał-gubernator wydawać rozporządzenie z mocą ustawową, jednak tylko po wysłuchaniu Rady Stanu. Prócz tego generał-gubernator może dla strzeżenia ważnych interesów wojennych wydawać nieodzowne zarządzenia z siłą ustawową, jako też zarządzać ich obowiązujące obwieszczenie i przeprowadzenie także przez organy polskiej władzy państwowej. Rozporządzenia generał-gubernatora mogą być zniesione lub zmienione tylko w tej drodze, w której zostały wydane. 3) Ustawy i rozporządzenia polskiej władzy państwowej, które mają być podstawą praw i obowiązków ludności, muszą być przed ich wydaniem podane do wiadomości generał-gubernatora tego mocarstwa okupacyjnego, w którego obszarze administracyjnym wejść mają w życie i mogą osiągnąć moc obowiązującą tylko wtedy, jeżeli tenże w ciągu dni 14 po przedłożeniu nie złoży sprzeciwu.

Art. III. Rada Stanu utworzona będzie według postanowień specjalnej ustawy, którą wyda Rada Regencyjna za zgodą mocarstw okupacyjnych.

Art. IV.

l) Zadania wymiaru sprawiedliwości i administracji, o ile oddane są polskiej władzy państwowej, spełniane będą przez polskie sądy i władze, zresztą zaś, póki trwa okupacja, przez organy mocarstw okupacyjnych. 2) W sprawach, które odnoszą się do praw lub interesów mocarstw okupacyjnych, może generał-gubernator zarządzić rewizję (Ueberprufung) zgodności z ustawą i prawomocności rozstrzygnięć i zarządzeń polskich sądów lub władz w drodze ustawowego toku instancji, o ile zaś chodzi o wyroki lub rozstrzygnięcia (und bei der Schópfung des Urteils oder der Entscheidung) najwyższej instancji może u niej samej przez swego przedstawiciela zawarować owe prawa lub interesy.

Art. V. Międzynarodowa reprezentacja Królestwa Polskiego i prawo zawierania umów międzynarodowych mogą być wykonywane przez polską władzę państwową dopiero po ukończeniu okupacji.

Art. VI. Patent niniejszy wchodzi w życie z chwilą ustanowienia Rady Regencyjnej.

Podpisani:
Hrabia Szeptycki, von Beseler

Michał St. de Zieleśkiewicz

Zrodlo: BLOGMEDIA24.PL, Michał St. de Zieleśkiewicz – blog, 13/10/2011

Waldemar Glodek

Autor: Waldemar Glodek