ALICJA POMIAN-POŻERSKA MATULEWICZ (6.IV.1910 – 27.VI.2003)


alicja_066 kwietnia 1910 roku w Wilnie urodziła się Alicja Pomian-Pożerska Matulewicz. Poetka, pianistka i śpiewaczka, recytatorka, publicystka i działająca z rozmachem społeczniczka. Wielka miłośniczka ptaków. Humanistka doskonała. 

Była absolwentką Gimnazjum im. Ks. A. J. Czartoryskiego w Wilnie. Studia na Uniwerstytecie Stefana Batorego przerwała jej wojna. Pierwszy mąż, oficer Wojska Polskiego zginął w Katyniu. W Wilnie wydała tom poezji młodzieńczej „Tęczowe skrzydła”. Następny tom poezji „Najlonowe Skrzydła” wydała w 1965 roku w Londynie. Tam też w 1974 roku wydałą kolejny tom poezji „Koncert E-Mol”, który zadedykowała swojemu mężowi Jerzemu Matulewiczowi.

Wielka miłość do Ojczyzny nakazała Poetce odmówić przyjęcia propozycji komunistycznych władz z Warszawy wydania jej poezji, pod warunkiem pominięcia utworów dotychących tragedii wojennych. Artykuły i wiersze Alicji Pomian-Pożerskiej o tematyce społecznej, wychowawczej historycznej, głęboko patriotyczne, publikowane były w USA, Niemczech i Australii. Założyła i prowadziła „Stannicę Kresową” – zbierała i przekazywała fundusze na wsparcie Żołnierzy Kresowych w Niemczech. Była Żołnierzem Honorowym Związku Żołnierzy Kresowych.

Grob Alicji Pomian Pozerskiej Matulewicz 2Jej twórczość nasycona religijnością, patriotyzmem i umiłowaniem przyrody była często tematem spotkań Polskiego Kółka Literacko-Dramatycznego, w którego działaniu aktywnie uczestniczyła tak długo jak zdrowie jej pozwalało, później uczestniczyła we wszystkich imprezach organizowanych w Domu Polskim w San Francisko. I tutaj też wdzięczni rodacy przygotowali wybitnej Polce uroczyste 90-te urodziny, cieszyła się bardzo że może jeszcze spotkać się z tak licznym gronem przyjaciół i znajomych, z sympatykami jej talentu.

Zmarła 27 czerwca 2003 roku w wieku 93 lat. Pochowana została na cmentarzu Św. Krzyża w Colma pod San Francisco.

Dr Liliana Narkowicz kończąc swój interesujący artykuł poświęcony wybitnej Kresowiance zamiszczony w Magazynie Wileńskim, nr 3 (278) Marzec 2007 roku napisała:

Reasumując, chciałabym zaakcentować, że poezja wybitnej wilnianki Alicji Pomian-Pożerskiej Matulewicz powinna znaleźć swoje miejsce w opracowaniach i antologiach polskiej literatury kresowej. A w sumie, jej niezwykła osobowość – to piękna i godna postawa do naśladowania dla młodego pokolenia. Postawa świadcząca o tym, że nawet na obczyźnie człowiek nie tylko nie przestał kochać swojej pierwotnej Ojczyzny – Litwy, ale też rozsławiał jej piękno oraz niepowtarzalność, tym samym zachęcając do tego innych. Poetka zdała swój egzamin życia w stosunku do kraju młodości i lat dziecinnych. Moim zdaniem, była to dzielna próba pozostawienia na tym ogromnym i brutalnym świecie swojego małego, lecz niezatartego śladu. Śladu wiernej wilnianki.

Jeżeli kiedyś mnie wśród Was nie stanie,
Niechaj nade mną żaden z Was nie płacze.
Ja nie odeszłam, tylko naprzód
wyszłam
I śladem moim drogę dla Was znaczę.
(A. Pomian-Pożerska)

Polecam interesujący artykuł dr Liliany Narkowicz pt. „My, Polacy, jesteśmy niezłomni…” poświęcony Alicji Pomian-Pożerskiej Matulewicz

Zdjęcie: Grób Alicji Pomian-Pożerskiej Matulewicz na cmentarzu w Colma. – Fot. Helena Glodek

Opr. Waldemar Glodek, PCO
www.polishclub.org

POLISH CLUB ONLINE, 2013.04.06

Waldemar Glodek

Autor: Waldemar Glodek