Jan Bodakowski: Komunistyczne amnestie lat 1945–1947, i stosunek do nich narodowców


Image 6-17-13 at 7.46 AMNakładem Instytutu Pamięci Narodowej ukazał się zbiór artykułów naukowych „Komunistyczne amnestie lat 1945–1947. Drogi do „legalizacji” czy zagłady?”. Redaktorem zbioru jest niezwykle zasłużony dla ocalenia pamięci o ruchu narodowym historyk Wojciech Muszyński.

By ująć i eksterminować polskich patriotów, komunistyczni okupanci ziem polskich po II wojnie światowej, przeprowadzili zadziwiająco skuteczną akcje amnestyjną. Ujawniający się członkowie polskiego ruchu oporu zdawali komunistycznemu okupantowi broń i składali funkcjonariuszom bezpieki szczegółowe zeznania co o swoich organizacjach. Poddanie się amnestii było równoznaczne z uznaniem pretensji komunistów do władzy, oraz przyznaniem ze podziemie niepodległościowe miało charakter przestępczy. Procedura amnestii była formą łamania kręgosłupów moralnych polskich patriotów, dekonspiracji i dezintegracji opozycji antykomunistycznej.

Powojenne komunistyczne władze były dla narodowców z Stronnictwa Narodowego, Organizacji Polskiej ONR, Narodowego Zjednoczenia Wojskowego i Narodowych Sił Zbrojnych, sowiecką okupacją. Narodowcy bez wahania podjęli zbrojną walkę z sowieckim okupantem. Ocena narodowców była słuszna, komuniści już w trakcie zajmowania ziem polskich rozpoczęli masową eksterminacje polskich patriotów. W nowej komunistycznej „Polsce” nie było miejsca dla Polaków. Narodowcy jednoznacznie odrzucali kolaboracje Bolesława Piaseckiego i jego współpracowników z komunistami. Beznadziejność walki spowodowała, że w 1947 większość narodowców zdecydowała się ujawnić. Za swoją decyzje narodowcy zapłacili śmiercią w katowniach bezpieki lub długoletnim pobytem w więzieniach.

Publikacja pod redakcja Muszyńskiego przybliża czytelnikom wiedzę o wielu aspektach komunistycznych amnestii. Czerpaniu przez polskojęzycznych komunistów za wzorów sowieckich. Zawartości przepisów dotyczących amnestii. Zwalczaniu przez bezpiekę patriotycznych organizacji. Okolicznościach i przebiegu amnestii w różnych rejonach Polski.

W „Komunistycznych amnestiach lat 1945–1947” Piotr Niwiński opisał amnestie „jako metoda walki sowieckiego NKWD z polskim podziemiem niepodległościowym na Wileńszczyźnie” w latach 1944–1945. Arūnas Bubnys stosunek litewskiej partyzantki niepodległościowej „wobec amnestii sowieckich w latach 1945–1946. Przemysław Gasztold-Seń role Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego „w przygotowaniu i realizacji amnestii 1945 i 1947”. Tomasz Łabuszewski amnestie 1945 i deklaracje „Jana Mazurkiewicza „Radosława””. Wojciech Muszyński stosunek podziemia narodowego i komunistycznego wobec amnestii 1945 i 1947. Maciej „podziemie niepodległościowe w Krakowskiem wobec akcji amnestyjnej w 1945”. Justyna Dudek „amnestia jako środek walki aparatu bezpieczeństwa z podziemiem niepodległościowym na przykładzie Lubelszczyzny”. Mirosław Surdej „amnestie i akcja ujawnieniową na Rzeszowszczyźnie w latach 1945–1956”. Alicja Paczoska-Hauke „amnestie z 1945 i 1947 r. jako środek w walce z podziemiem niepodległościowym w województwie pomorskim”. Kazimierz Krajewski „amnestie na terenie województwa warszawskiego (1945–1946)”. Ryszard Śmietanka-Kruszelnicki „amnestie na przykładzie Związku Zbrojnej Konspiracji na ziemi radomskiej” w sierpniu i wrześniu 1946. Agnieszka Łuczak „ujawnienie oddziału „Dzielnego”/„Kościuszki” jako przykład amnestii lokalnej w Wielkopolsce” jesienią 1946. Marcin Zwolski „amnestie z lat 1945–1956 oraz ich realizacja w więziennictwie” ze szczególnym uwzględnieniem wydarzeń w białostockim. Piotr Łapiński amnestie 1947 na Białostocczyźnie.

Zbiór artykułów kończy aneks źródłowy zawierający 33 dokumenty: statystyki, przepisy prawne, odezwy, teksty publicystyczne – archiwalia często po raz pierwszy publikowane.

Jan Bodakowski

Źródło: http://jan.bodakowski.salon24.pl/514545,polski-naukowiec-stracil-prace-za-mowienie-prawdy-o-zydach , 16.06.2013

POLISH CLUB ONLINE, 2013.06.17

  Podziel się:
Waldemar Glodek

Autor: Waldemar Glodek