Niemcy — jako chętni kaci Hitlera


Jest w tym tytule zawarte odwołanie się do wydanej w 1996 roku w Stanach książki Daniela Jonaha Goldhagena Hitler’s Willing Executioners: Ordinary Germans and the Holocaust (Chętni kaci Hitlera: Zwyczajni Niemcy a holocaust*). Uzyskała ona bardzo duży rozgłos w mediach, zwłaszacza w USA i w Niemczech

Nazi German extermination camps in occupied Poland, marked with white skulls in black squares. Fot. WikiComm
Nazi German extermination camps in occupied Poland, marked with white skulls in black squares. Fot. WikiComm

Na każdych 500 więźniów Niemcom potrzebnych było 50 strażników. Dlatego, jeżeli te dane porównać do ogólnej ilości ponad 10.000 obozów niemieckich z milionami więżniów — to liczba Niemców obsługująch ten system zagłady była olbrzymia.

Niemcy — jako chętni kaci Hitlera

Princeton Press powołało się na opinię Davida Engelsa, autora książki The Holocaust: The Third Reich and the Jews (Holokaust: Trzecia Rzesza i Żydzi), który zadaje sobie “uniwersalne” pytanie: “Jak ‘przeciętni ludzie’” mogą nagle zmienić się w ‘chętnych katów’ (willing executioners)”.

Chętni kaci Hitlera

Jest w tym zawarte odwołanie się do wydanej w 1996 roku w Stanach książki Daniela Jonaha Goldhagena Hitler’s Willing Executioners: Ordinary Germans and the Holocaust (Chętni kaci Hitlera: Zwyczajni Niemcy a holocaust*). Uzyskała ona bardzo duży rozgło w mediach, zwłaszacza w USA i w Niemczech, gdzie odbywały się też najzacieklejsze dyskusje. Goldhagen przedstawił tezy o wywodzącym jeszcze ze średniowiecznej Europy, która też nienawidziła Żydów, jakościowo różnym (qualitatively unique) od innych krajów w Europie — eksterminacyjnym (exterminationist) antysemityźmie Niemców, którzy wiedzieli i aprobowali masowe zbrodnie. Starał się udowodnić, że całe społeczeństwo Niemiec — bez żadnych wyjątków — było odpowiedzialne za zbrodnie holokaustu.

10.000 obozów niemieckich — 1.600 obozów pracy oraz gett przeznaczonych dla Żydów

Goldhagen podkreśla przy tym, że znanych jest ponad “1600 obozów pracy oraz gett przeznaczonych dla Żydów”. Dodatkowo były “52 główne obozy koncentracyjne posiadające 1202 dwa obozy satelickie (Aussenlager).” I chociaż nie jest znana liczba Niemców nadzorujących te obozy i getta, to w samym Auschwitz z jego 50 obozami satelickimi było w różnych okresach ponad 7000 strażników. Powołując się na szacunki, że na każdych 500 więźniów potrzebnych było 50 strażników utrzymuje, że jeżeli te dane porównać do ogólnej ilości ponad 10.000 obozów niemieckich z milionami więżniów — to liczba Niemców obsługująch ten system zagłady była olbrzymia.<

Akcje hitlerowskich oddziałów egzekucyjnych a cywile

Dlatego Goldhagen nawet nie widział potrzeby odróżniania pomiędzy akcjami hitlerowskich oddziałów egzekucyjnych i zwykłych cywili — ponieważ, jako społeczeństwo wszyscy byli okrutni wobec Żydów i mając odpowiednią okazję, wszyscy byliby bezpośrednimi wykonawcami.

Zdaniem Goldhagena, także kościoły w Niemczech z zadowoleniem powitały przejęcie władzy przez Nazistów, ponieważ będąc instytucjami konserwatywnymi spodziewały się, że naziści wyciągną Niemcy z tego, co przedstawiciele kościołów określali jako “spirytualne i polityczne bagno” Republiki Weimarskiej.

Zwolennicy książki upewniali cytelników, że Goldhagen ma rację stwierdzając, że tylko w Niemczech taki obsesyjny (hallucinatory) masowy antysemityzm w dostatecznym stopniu był zakorzeniony w społeczeństwie. Dowodem na to miała być prowadząca do zagłady lista antysemickich praw i rozporządzeń entuzjastycznie przyjmowania przez społeczeństwo.

“Podejrzanie uproszczona” odpowiedź — niemiecki antysemityzm

Krytycy tej książki zarzucali, że jej autor na pytanie o przyczyny holokaustu stara się dać “podejrzanie uproszczoną” pojedyńczą odpowiedź w postaci niemieckiego antysemityzmu — oraz że zakłada on iż holokaust wymaga “wyjątkowego” (unique) wyjaśnienia, które odróżniałoby go od innych znanych w historii przypadków ludobójstwa. Jednym z krytyków był prof. Norman G. Finkelstein, autor książki The Holocaust Industry.

Finkelstein podkreślał ekscentryczność tez Goldhagena, a także m.in. i to, że nie ma w tej książce nawet cienia dowodu, którym Goldhagen mógłby podeprzeć zawarte w książce tezy. Są w niej za to np. sprzeczne stwierdzenia, że z jednej strony powodem budowy pieców krematoryjnych było załamanie się Einsatzgruppen, których członkowie załamywali się pod wpływem dokonywanych masowych zabójstw, a z drugiej — że przeciętni Niemcy “łatwo zaadaptowali się” do mordów dokonywanych na Żydach.

Finkelstein argumentował, że choć w różnych okresach, we wszystkich grupach społecznych istniał mający zmienne natężenie antysemityzm — to jednak w XIX i na początku XX wieku sytuacja Żydów w Niemczech znacznie się poprawiła. I że gdyby w nowożytnych Niemczech zaistniał jakiś znaczny poziom popularnych, spontanicznych gwałtownych antysemickich wystąpień, to byłyby to jakieś przyczyny do dyskusji nad tezami Goldhagena.

Książkę Goldhagena krytykował także rabin Jacob Neusner — autor kilkudziesięciu książek religijnych i filozoficznych — wybitny profesor prowadzący prace badawcze na wydziale Studiów Religijnych na Uniwersytecie Południowej Florydy. W złośliwej recenzji stwierdził on bowiem, że Goldhagen napisał “histeryczną książkę, pełną pseudo-naukowych lub złych argumentów, które stawiają znak zapytania nad naukową odpowiedzialnością tego doktoranta Harwardu”.

Jednak, chętni kaci Hitlera

Na wielu dokumentlnych, nazistowskich filmach widać jak Niemcy popadają w masową, zbiorową histerię przy każdym pojawieniu się Hitlera. Tego Hitlera, który im przecież obiecał, że „Deutschland über alles”.

Dlatego, biorąc pod uwagę głównie to, że Niemcy wyznaczani do dokonywania okrutnych, masowych mordów na bezbronnych i niewinnych ofiarach w wielu krajach, z zasady, bez żadnych protestów dokonywli masowych mordów — można przyjąć, że jednak znaczna część Niemców była chętnymi katami Hitlera.

Doskonale to ilustruje barbarzyństwo i okrucieństwo zbrodniczych oddziałów SS, w tym specjalnych oddziałów policyjnych masowych morderców Einsatzgruppen, a często także i zbrodnie odziałów Wehrmachtu.
______
* Polskie wydanie tej ksiąźki ma tytuł: “Gorliwi kaci Hitlera: Zwyczajni Niemcy i Holocaust”.


Wspólna Defilada Wehrmachtu i Armii Czerwonej Brześć 1939, Heinz Guderian, Semyon Krivoshein. Fot.WikiComm.
Wspólna Defilada Wehrmachtu i Armii Czerwonej Brześć 1939, Heinz Guderian, Semyon Krivoshein. Fot.WikiComm.

Hitler: Wysłałem na Wschód Totenkopfstandarte z rozkazem zabijania bez litości i pardonu wszystkich mężczyzn, kobiety i dzieci polskiej rasy i języka

Zniszczenie Polski musi być zasadniczym celem. Polska zostanie wyludniona i skolonizowana przez Niemców. Zburzenie getta i założenie obozu koncentracyjnego w Warszawie jest konieczne. Należy spowodować, aby miejsce zamieszkania 500.000 podludzi znikło.<

SS EINSATZGRUPPEN — POLICYJNE ODDZIAŁY NIEMIECKICH MORDERCÓW

“Dla obserwatora z zewnątrz powinno to wyglądać tak, że sama miejscowa ludność zareagowała w sposób naturalny przeciwko dziesiątkom lat opresji dokonywanej przez Żydów oraz przeciwko terrorowi stworzonemu ostatnio przez komunistów — oraz że miejscowa ludność dokonała tych pierwszych posunięć na własną rękę. (…) Było obowiązkiem Policji Bezpieczeństwa (Einsatzkommando), aby zacząć te akcje somooczyszczania oraz kierować je we właściwe kanały — tak, aby zamierzony cel oczyszczenia tych terenów osiągnąć tak szybko, jak to możliwe.”


Zachodni alianci doskonale wiedzieli, że i niemieccy i sowieccy zbrodniarze masowo eksterminują Polaków — i nic nie zrobili, by tym zbrodniom zapobiec…

W USA w 1942 roku została wydana przez wydawnictwo G.P. Putnam’s Sons w New York — książka zatytułowana „The Black Book of Poland”. Książkę przygotowało do druku Polish Ministry of Information rzådu londyńskiego,

Ta licząca 615 stron (w tym indeks nazwisk) książka, dokumentująca niemiecki terror oraz zbrodnie niemiecke w okupowanej Polsce, prześladowania religijne oraz rabunek dóbr kulturalnych i rabunek gospodarczy — została bogato ilustrowana zdjęciami oraz dokumentami z okupowanej przez Niemców Polski. M.in. są zdjęcia głodujących polskich małych dzieci na ulicy oraz porównania racji żywnościowych przydzielanych na kartki dla niemieckich zbrodniarzy oraz Polaków…

"The Mass Extermination of Jews in German Occupied Poland", note of Republic of Poland addressed to United Nations, 1942. Fot. WikiComm.
„The Mass Extermination of Jews in German Occupied Poland”, note of Republic of Poland addressed to United Nations, 1942. Fot. WikiComm.

Dołączono do tej książki także wiele oryginalnych dokumentów, m.in. list generalnego gubernatora okupowanych ziem polskich do Hermanna Wilhelma Göringa dotyczący ekonomicznej ekploatacji Polski.

W książce znajdują się także informacje o przejęciu żydowskich biznesów przez Niemców oraz utworzeniu przez Niemców gett, w tym getta w Warszawie — z kilkoma zdjęciami.

Tak więc, niemieckie zbrodnie w Polsce były doskonale znane w USA i Wielkiej Brytanii — co w niczym nie pomogło ani Polakom, ani Żydom…

„The Mass Extermination of Jews in German Occupied Poland”, note of Republic of Poland addressed to United Nations, 1942.

Andy-aandy
20/06/2013

Źródło:  http://blogmedia24.pl/node/63839

Przeczytaj więcej tego autora:

POLISH CLUB ONLINE, 2013.06.21

Waldemar Glodek

Autor: Waldemar Glodek