Dr Marek Ciesielczyk o agenturze w polonijnym Chicago


Polonijny Urban – Andrzej Jarmakowski & Co.:
Piotr Sven Dąbrowski, Krzysztof Koch i ProgressForPoland….

Dr Marek Ciesielczyk

(skrót artykułu)

Każde środowisko ma swojego Urbana lub Palikota, który w sposób cyniczny, wulgarny i w pewien sposób zaplanowany, stara się – mniej lub bardziej skutecznie – doprowadzać do dezintegracji tego środowiska, zniszczenia dotychczas obowiązujących wartości i szerzenia nihilizmu. Od wielu lat taką rolę pełni w środowisku amerykańskiej Polonii niejaki Andrzej Jarmakowski.

Urodzony w 1953 roku w Gdańsku, kierownik biura organizacyjnego I Krajowego Zjazdu Delegatów NSZZ „Solidarność”, wyemigrował do USA na początku lat 80., gdzie najpierw działał w polonijnym „POMOŚCIE”, a następnie (w Chicago) jako „dziennikarz”. Cudzysłów jest tu uzasadniony ze względu na wyjątkowo brukowy charakter jest działań publicystycznych. Przypuszczalnie, gdyby Polonia w Chicago miała wypowiedzieć się, kogo uważa za największego szkodnika w tym środowisku, Jarmakowski zająłby w tego typu rankingu bardzo wysokie miejsce.

Piotr Sven Dąbrowski i Andrzej Olechowski.  Fot. PfP
Piotr Sven Dąbrowski i Andrzej Olechowski.
Fot. PfP

Ze względu na Urbanowo-Palikotowy sposób funkcjonowania, wielu przedstawicieli (w większości prawicowej) Polonii chicagowskiej od lat już dopatrywało się jakiegoś drugiego dna w tej niezwykle agresywnej wojnie Jarmakowskiego z tym środowiskiem. Słyszało się nawet takie opinie, iż „nawet gdyby Jarmakowski nie współpracował z jakimiś służbami nieprzychylnymi Polsce i Polonii, to zachowuje się tak, jakby był takim współpracownikiem”. Oczywiście w wielu wypadkach tego typu oskarżenia – co sam wielokrotnie wykazałem na podstawie dokumentów z IPN – były niesłuszne, krzywdzące dla działaczy polonijnych, podejrzewanych o współpracę np. z SB.

Niedawno jednak trafiłem w IPN na dokumenty, które bezsprzecznie dowodzą, iż Jarmakowski spotykał się potajemnie z rezydentami komunistycznej Służby Bezpieczeństwa z konsulatu PRL w Chicago w roku 1989 – patrz np.:

 

Skompromitowany w Chicago jak nikt inny

Tutaj jednak chciałbym przedstawić aktywność Jarmakowskiego (i ludzi, dzięki którym może w dalszym ciągu działać w Chicago) jako „publicysty” lub dokładniej mówiąc propagandysty, przypominającego w sposobie działania Jerzego Urbana lub Janusza Palikota. Jarmakowski i jego wspólnicy mają oczywiście zadanie bardzo utrudnione, gdyż – jak już wspomniałem wyżej – Polonia chicagowska jest w większości konserwatywna, nastawiona bardzo patriotycznie. Dlatego Jarmakowski był odrzucany przez kolejne grupy polonijne i dzisiaj znalazł się na ich marginesie.

W środowisku polonijnym kojarzony jest z działaniami typowymi dla mediów brukowych – np. z takimi tekstami, jak „Nie byłem sutenerem Wałęsy”. Ciekawostką jest, że gdy Wałęsa przyjechał do Chicago w 1996 roku – już nie jako prezydent – Jarmakowski zmienił front i stał się nagle  zwolennikiem Wałęsy, podobnie zresztą jak jego późniejszy, zagorzały przeciwnik Andrzej Czuma – patrz: audycja telewizyjna z udziałem m.in. Walęsy, Czumy i Ciesielczyka:

http://www.youtube.com/watch?v=bff4J7XnH64

Gdy Jarmakowski był redaktorem polonijnego „Dziennika Chicagowskiego”, pismo to staczało się po równi pochyłej: „Nielicznych czytelników skłaniały ostatnio do sięgania po „Chicagowski” już tylko ciągnące się niczym kiepski serial polemiki – pyskówki Andrzeja Jarmakowskiego – redaktora naczelnego dziennika, który w swych felietonach regularnie dokładał Łucji Śliwie, autorce programu „Otwarty mikrofon” i wielu innym. (…) Kiedy „Dziennik Chicagowski” nie ukazał się na Wielkanoc 2006 wiadomo już było, że to początek końca. „Chicagowski” dogorywał jeszcze przez parę miesięcy, by w lipcu paść zupełnie.”

Bezrobotny Jarmakowski zaczął wówczas funkcjonować jako redaktor portalu internetowego ProgressForPoland, którego założycielem i wydawcą jest niejaki Piotr Sven Dąbrowski (syn polskiego piosenkarza Andrzej Dąbrowskiego – „Zielono mi”), o którym czytamy na jednej ze stron polonijnych: „kierowca limuzyny, przedstawiający się na łamach jako ‘działacz społeczny’” (The Polonia Portal, 10 sierpnia 2006). Na swym portalu Jarmakowski – jak zauważa jeden z polskich emigrantów w Chicago – „popisał się ostatnio obrzydliwymi komentarzami (…)  bezcześci pamięć śp. Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego. (…) uaktywnił się… i ma… opluwać wszystko co polskie i wszystko co patriotyczne”.

Paradoksalnie, w październiku 2009 Andrzej Jarmakowski został odznaczony przez Prezydenta RP. Przeciwko tej decyzji zaprotestowało polonijne środowisko niepodległościowe w Chicago, gdy wyszło na jaw, że Jarmakowski współpracował w 1989 roku z rezydentami SB w Konsulacie PRL. Pisał o tym np. tygodnik WPROST(2009-10-15) (całość patrz: http://www.wprost.pl/ar/175166/Prezydent-odznacza-Polonia-protestuje/  ) :

„…redaktor naczelny portalu ProgressforPoland.com Andrzej Jarmakowski z Chicago nie zasłużył na otrzymanie odznaczenia państwowego – twierdzą przedstawiciele Komitetu Pamięci Polonijnej w Chicago. Ich zdaniem prezydent został w sprawie Jarmakowskiego wprowadzony w błąd – ponieważ nikt nie poinformował go o dokumentach, które znajdują się na temat polonijnego działacza w IPN.  Amerykańska Polonia z Chicago ma zamiar ujawnić treść dokumentów dotyczących Jarmakowskiego 18 października w byłej siedzibie Stowarzyszenia Weteranów Armii Polskiej w Chicago…. ze względu na treść tych dokumentów, jak i na fakt, że Jarmakowski prowadzi ‘szkodliwą działalność w środowisku polonijnym w USA’, prezydent nie powinien był przyznawać mu odznaczenia państwowego”.

Przypomnijmy, w 2007 roku odznaczony został także Piotr Mroczyk, ostatni dyrektor sekcji polskiej Radia Wolna Europa, który wcześniej był tajnym współpracownikiem SB o pseudonimie „69”, o czym piszę w innym miejscu:

http://niepoprawni.pl/blog/7578/ostatni-dyrektor-radia-wolna-europa-piotr-mroczyk-byl-tajnym-wspolpracownikiem-sb

 

Wydawca ProgresForPoland zwolennikiem KO SB

Działalność portalu „ProgressForPoland” finansuje w/w Piotr Sven Dąbrowski, który urodził się w Sztokholmie. Potem mieszkał w Polsce – w Zakopanem, Warszawie i Krakowie, a od kilkunastu lat w Chicago. Deklaruje, że w 1995 roku popierał – jako kandydata na Prezydenta RP – Lecha Wałęsę (któremu od lat zarzuca się, iż był TW BOLEK), zaś w 2000 – Andrzeja Olechowskiego, „którego do dziś uważa za najbardziej wartościowego polskiego polityka”.

16 czerwca 2010 roku Piotr Dąbrowski i Andrzej Jarmakowski podpisali razem deklarację poparcia Olechowskiego (i opublikowali na swym portalu), w której czytamy m.in.: „W zbliżających się wyborach prezydenckich portal internetowy Progressforpoland.com udziela swojego poparcia Andrzejowi Olechowskiemu. (…) Prezydentura Andrzeja Olechowskiego skierowana będzie ku promowaniu budowania społeczeństwa obywatelskiego (…) Prezydent Olechowski … spowoduje, że wzrośnie znaczenie Polski na arenie międzynarodowej. (…) jest on najlepszym kandydatem na urząd prezydenta Rzeczpospolitej. – Piotr DąbrowskiAndrzej Jarmakowski”.

Przypomnijmy: Olechowski w czasach PRL-u „w okresie pracy w instytucjach międzynarodowych współpracował z (komunistycznym) wywiadem (Departament I MSW). Był kontaktem operacyjnym Gromosława Czempińskiego o pseudonimach ‘Trener’ i następnie ‘Must’” . W roku 2001 Dąbrowski popierał Platformę Obywatelską, zaś w 2005 Donalda Tuska (w przegranych przez niego – z Lechem Kaczyńskim – wyborach prezydenckich).

W polonijnym radio 1030AM – w latach 1996-98 był – jak sam pisze – „doradcą i prawą ręką” Urszuli Michałowskiej, która – obok Jarmakowskiego i Chołodeckiego – cieszy się chyba najgorszą opinią wśród prawicowej części Polonii chicagowskiej.

( . . . )

„Fekalia publicystyczne” na łamach ProgessForPoland

By pokazać, jak obrzydliwy charakter ma portal redagowany przez Jarmakowskiego, zaprezentuję niektóre teksty, które tam się ukazują.

(Aby zapoznać się z przytoczonymi przez dr. Ciesielczyka komentarzami na  ProgressForPoland proszę przeczytać cały artykuł … – dop. Wg.PCO)

( . . . )

2 sierpnia 2013 Jarmakowski publikuje artykuł pt. „Czy 11 listopada pobiją się wszyscy ze wszystkimi?”, w którym pisze: „W ostatnich latach to narodowa chołota,  neofaszystowski motłoch zawłaszczył sobie to święto”, udowadniając tym samym, iż ma problemy nie tylko z cywilizowanym stylem pisania, ale nawet z ortografią. Polonusi z Chicago tak komentowali słowa Jarmakowskiego: „Gdzie jeszcze do listopada, a już Jarmakowski judzi, szczuje, sączy jad… tak skłócać Polaków, siać niezgodę i cieszyć się z tego…” (August 2, 2013 | Anna)

8 lipca 2013 roku opublikowany został artykuł autorstwa Andrzeja Jarmakowskiego pt. „Czy AK układała się w Warszawie w Niemcami?”. Już sam tytuł, nie mówiąc o treści tekstu, ma spełnić określony cel – pod pozorem historycznej analizy – wywołać u czytelnika wrażenie, iż AK mogła w jakiś sposób kolaborować z hitlerowcami.

Jednak znacznie bardziej ciekawy jest tutaj stosunek Jarmakowskiego do dokumentów, zgromadzonych w IPN. Pisze on m.in.: „Historycy bezkrytycznie powtarzają opinie, oceny i informacje dawnych agentów, nie weryfikując zawartych tam rewelacji. Prawdziwa, ciekawa, historia ich nie interesuje. Powstają więc historyczne koszmarki. Na szczęście IPN to nie jedyne miejsce, gdzie można znaleźć dokumenty dotyczące polskiej historii. Można nawet zaryzykować twierdzenie, że rzeczy naprawdę ciekawe zgromadzone zostały w zupełnie innych miejscach. Cóż bowiem o rzeczywiście ważnych wydarzeniach mogli wiedzieć ludzie, którzy już za życia znaleźli się na marginesie historii i służyli przegranej sprawie. (…) Dzisiaj zaś bezkrytyczne cytowanie tych materiałów powoduje, że historię piszą dawni agenci i funkcjonariusze służb. To ich największe zwycięstwo zza grobu. (…) Historycy z namaszczeniem studiujący „ipeenowską” makulaturę zazwyczaj używają tych wątpliwych źródeł dla podbudowania takiej czy innej swojej tezy. Używają tych źródeł wybiórczo, pamiętając tylko o tym, co wygodne dla nich.”

Trudno oczywiście się dziwić, iż Jarmakowski (na temat którego są w IPN dokumenty, potwierdzające jego potajemne kontakty z rezydentami SB w Chicago w drugiej połowie 1989 roku) próbuje zdyskredytować wiarygodność dokumentów z IPN (przypomnijmy: pewna znana powszechnie w Polsce osoba, podejrzewana o współpracę z SB, proponowała swego czasu nawet zamurowanie wejścia do IPN).

Gdy niedawno pojawiła się szansa, by Polacy mogli w końcu podróżować do USA bez wiz, Jarmakowski – w typowy zresztą dla siebie sposób – skrytykował 21 lipca 2013 projekt nowej ustawy m.in. w tej sprawie – w artykule „Polonijny kabaret w sprawie ustawy imigracyjnej – O projekcie reformy imigracyjnej krytycznie”. Określił go pogardliwie jako „Projekt tak zwanego ‚Gangu ośmiu’ ”. O poparciu dla starań Polonii w sprawie uchwalenia ustawy, dającej Polakom prawo wjazdu do USA bez wiz Jarmakowski, pisze wprost: „…krytycznie oceniam na przykład tak zwaną Inicjatywę Polonijną”.

( . . . )

Na łamach portalu ustawicznie atakowane są media oraz dziennikarze o poglądach  konserwatywnych, np. prowadząca program „Otwarty Mikrofon” Łucja Śliwa – patrz:

http://www.youtube.com/watch?v=W5WotYIbO-o

 

Koch: ”Czy Lech Kaczyński jest gejem?”

Na portalu „ProgressForPoland” publikuje swe „przemyślenia” także niejaki Krzysztof Koch, z którym Jarmakowski współpracuje, polonijny  kontraktor z Chicago, przebywającym w USA od 1978 roku. Koch „zasłynął” z tego, iż najpierw był aktywnym działaczem Kongresu Polonii Amerykańskiej, a później na publicznym spotkaniu ze Sławomirem Cenckiewiczem (który – co warto odnotować – później, już po opublikowaniu dokumentów z IPN na temat kontaktów Jarmakowskiego z rezydentami SB w Chicago, bronił go, o czym w kolejnym artykule!) w siedzibie Stowarzyszenia Weteranów Armii Polskiej, 19.10.2008 roku pytał: „Czy Lech Kaczyński jest gejem?”.

Patrz wystąpienie Krzysztofa Kocha:

http://www.youtube.com/watch?v=1UdjEg0mWJI

(W dalszej części dr Cisielczyk przytacza jak i co portal ProgressForPoland pisze o tragedii smoleńskiej, jak w ordynarny sposób wyzywane są osoby domagające się właściwej drogi do wyjaśnienia prawdy, międzynarodowej komisji itp. Zainteresowanych odsyłam do całego artykułu …  – dop. Wg.PCO)

( . . . )

Dodać w tym miejscu wypada, że żona Krzysztofa Kocha – Ewa – to Prezes Zrzeszenia Nauczycieli Polskich w Ameryce!

To tylko niektóre przykłady tego, co możemy znaleźć na łamach „ProgessForPoland”. Działalność Andrzeja Jarmakowskiego, Piotra Dąbrowskiego, Krzysztofa Kocha i im podobnych nie przynosi tyle szkody Polonii i Polsce, ile zapewne chcieliby wyrządzić  ci ludzie, gdyż środowisko, w którym prowadzą swą aktywność jest na tego typu działania dość odporne. Warto jednak odnotować, iż treściami publikowanymi na ich portalu posługują się niektórzy w kraju.   Warto to obserwować i wyciągać odpowiednie wnioski.

Dr Marek Ciesielczyk
kontakt: [email protected]
www.marekciesielczyk.com

Skrót artykułu i tytuł opr. Wg/PCO

Źródło: http://www.eioba.pl/a/4cze/andrzej-jarmakowski-piotr-dabrowski-krzysztof-koch-czyli-progress-for-poland

POLISH CLUB ONLINE, 2013.08.24

  Podziel się:
Waldemar Glodek

Autor: Waldemar Glodek

1 comment

Comments are closed.