Jerzy Robert Nowak: Węgierska dorga do zwycięstwa


Antyk-logo

 

Węgierska droga do zwycięstwa

Jerzy Robert Nowak

 

Jerzy-Robert-Nowak-Wegierska-droga-do zwycistwa-tom-1-okladka

 

Tom I – Jak okradziono Węgry

 

 

 

Jerzy-Robert-Nowak-Wegierska-droga-do zwycistwa-tom-2-okladka

 

 

Tom II – Rewolucyjne reformy V. Orbana

 

 

 

Wydawca:  Wydawnictwo Maron
Rok wydania: 2015
Opis fizyczy:  A5; Tom I: 200 stron; Tom II: 224 strony.
Oprawa: okładka miękka
Cena księgarnii ANTYK: Tom I – 21.00 zł, Tom II – 24 zł.

Opis:

Węgry są najcenniejszym laboratorium reform w Europie, laboratorium stanowiącym pełny scenariusz reform gotowych do natychmiastowego wprowadzenia w Polsce po zwycięstwie sił patriotycznych. Węgry są dla nas tym ciekawszym wzorem, że przed dojściem do triumfu Orbána znajdowały się w jeszcze większym dołku niż dzisiejsza Polska. W pierwszym tomie “Jak okradziono Węgry” pokazuję jak bardzo ponure w przeważnej części były dzieje Węgier od 1989 r. Przypomnijmy kilka faktów, zbyt mało znanych w Polsce. Węgry, które w 1956 roku przeżyły brutalne stłumienie wielkiego powstania narodowego, w suwerennym kraju po 1989 roku stały się ofiarą aż trzech rządów jak najdalszych od wymarzonej wolności i upokarzających godność dawnych powstańców. Były to rządy Gyuli Horna, byłego ZOMO-wca (“kufajkarza”) z lat 1956-1957, Pétera Medgyessyego, b. agenta komunistycznego kontrwywiadu i skrajnego hochsztaplera Ferenca Gyurcsánya, tego, co wyznał : “kłamaliśmy rano, wieczorem i w nocy: i nazwał własne państwo “kur.. krajem”. Dodajmy do tego pierwszego prezydenta demokratycznych Węgier Árpada Göncza, b.więżnia komunizmu, a po 1989r. zdrajcę idei wolnościowych. Na dodatek Węgry, znacznie bogatsze od Polski w 1989 r., w następnych dziesięcioleciach stały się krajem Europy Środkowej najbardziej ograbionym przez zachodnie koncerny. To Węgry stały się główną ofiarą polityki Międzynarodowego Funduszu Walutowego w naszym regionie, jak to przedstawiam w oparciu o oceny wybitnych węgierskich polityków i ekonomistów. Przez wiele lat rządów koalicji postkomunistów i liberałów Węgry zostały tak zubożone, że tuż przed 2010 r. groził im los Grecji. I wtedy w stanie katastrofy doszło do triumfu V. Orbána, prawdziwego męża opatrznościowego Węgier. Chciałbym, aby opisy trudnych walk politycznych na Węgrzech od 1989 r. pobudziły odpowiednie refleksje porównawcze do sytuacji w Polsce. Węgry pokazały, że zbyt mocno płaci się za miękkość i niepotrzebne źle przygotowane kompromisy z siłami politycznymi, które działają wbrew węgierskim interesom narodowym ( vide pakt pierwszego prawicowego premiera Węgier Józsefa Antalla z partią liberałów SZDSZ). A zarazem dowiodły, że wygrywa się tylko na twardej niezłomnej, choć często ryzykownej, polityce, takiej jaką prowadzi Orbán.

  • Poleca księgarnia ANTYK .

ksiegarnia-antyk-logo-2

Prof. Jerzy Robert Nowak jest swoistą chodzącą encyklopedią Węgier, znawca węgierskiej historii i polityki. Osobą zakochaną w Węgrzech. Ponieważ jednocześnie jest pisarzem więc swoją wiedzą i przemyśleniami chętnie dzieli się z czytelnikami. Dzisiaj kiedy tak dużo dobrego z jednej strony słyszymy o Orbanie i jego obrony Węgrów i Węgier przed światową finansjerą, która tak jak to już zrobiła z wieloma krajami, chciała rzucić Węgrów na kolana, a z drugiej obserwujemy szeroką nagonkę i wolę wyeliminowania go z politycznej gry warto poczytać fachowca.  Poniżej prezentujemy ostatni rozdział artykułu z oficjalnego blogu prof. Nowaka  pt. „Fragmnet najnowszej ksiązki oraz spis treści.”  wg.pco

 

 

 

J. R. Nowak:  Moja twórczość z tematyki węgierskiej  

 

Języka węgierskiego zacząłem się uczyć jako samouk z książeczek w j. niemieckim w październiku 1956 roku pod wpływem ogromnego entuzjazmu dla Powstania Węgierskiego. Byłem wtedy 16-latkiem, uczniem 11 klasy gimnazjum w Terespolu nad Bugiem. Już siedem lat później – w 1963 roku opublikowałem swoje pierwsze szkice o literaturze węgierskiej na łamach tygodnika „Polityka”. W tymże 1963 roku rozpocząłem trwający szereg lat stały co miesięczny przegląd węgierskiej prasy literackiej w ‚Twórczości”. W 1967 r. opublikowałem  w Wydawnictwie Uniwersytetu  Warszawskiego  książkę ‚Nowe tendencje w literaturze węgierskiej 1957-1966″. Węgierski krytyk literacki Endre Bojtár pisał na temat tej książki w budapeszteńskiej „Kritice” w kwietniu 1968 r.: „Pionierską pracę  Jerzego Roberta Nowaka należy uznać za niezwykle cenną”.  Z kolei emigracyjny recenzent – poeta György Gömöri pisał w londyńskim „Irodalmi Ujság”, iż moja książka  „ma znaczenie pionierskie. Miejmy nadzieję, że otwiera nowy rozdział w historii polsko-węgierskich stosunków literackich”. Począwszy od 1963 r. do 1989 r. opublikowałem  wiele dziesiątków artykułów na temat węgierskiej historii i literatury na łamach „Twórczości”, „Literatury”, „Nowych Książek”, warszawskiej „Kultury”, „Życia Warszawy „, „Polityki”, „Spraw Międzynarodowych”, „Perspektyw”, „Przeglądu Tygodniowego”, „Zdania”, „Radaru „, „Nowego Wyrazu”, węgierskiego tygodnika „Új tükör” i miesięcznika „Alföld”. W latach 1968-1991 zajmowałem się tematyką węgierską jako pracownik naukowy Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych. W 1971 roku opublikowałem książkę „Węgry 1939-1969” w wydawnictwie Wiedzy Powszechnej, w oparciu m.in. o entuzjastyczną recenzję b. więźnia stalinizmu i autora „Historii Węgier” Wacława Felczaka. Książka przynosiła pierwszy w Polsce szerszy obraz pomocy węgierskiej dla Polaków w II wojnie światowej i zarazem dawała pierwsze w Polsce szersze omówienie zbrodni stalinowskich na Węgrzech. Publikacja ta spotkała się z niezwykle gorącym przyjęciem i doczekała się rekordowej liczby bardzo pozytywnych recenzji – 30, w tym 8 na Węgrzech. Została też uhonorowana w 1972 roku nagrodą Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych za najlepsze opracowanie poświęcone popularyzacji stosunków międzynarodowych. Największe zainteresowanie moimi tekstami o najnowszej historii politycznej Węgier wywoływało pokazywanie rozmiarów zbrodni popełnionych w  tzw. czasach Rákosiego na Węgrzech w latach 1949-1956, w sytuacji, gdy u nas całkowicie milczano o zbrodniach stalinizmu w Polsce. Osobną uwagę zwracano też na pokazywane przez mnie   niektóre specyficzne cechy węgierskiej polityki   lat 60-tych i 70-tych, m.in. politykę dopuszczającą bezpartyjnych na wszystkie stanowiska w gospodarce, swobodę podejmowania tematyki rozliczeniowej w literaturze czy filmie oraz realizowaną od 1968 r. reformę gospodarczą, pierwszą w obozie komunistycznym.
W 1972 roku obroniłem 588- stronnicową pracę doktorską z historii Węgier od 1945 r. do 1968 r. Autorem  bardzo pozytywnej recenzji tej pracy był m.in. wspomniany już naukowiec – W. Felczak.   W  okresie od marca 1972 r, do końca czerwca 1974  r. pracowałem jako drugi sekretarz Ambasady w Budapeszcie. Z pracy tej wycofałem sie przedwcześnie, nie chcąc się godzić z ciągłym „cenzurowaniem” wysyłanych prze mnie  informacji o sytuacji na Węgrzech. Podczas pobytu na Węgrzech zaprzyjaźniłem się z czołowymi postaciami nurtu patriotycznego wśród pisarzy węgierskich, m.in. S. Csoórim, L. Nagyem, I. Csurką, Gy. Fekete i F. Santą. Namówiłem naczelnego redaktora miesięcznika „Tiszatáj”  M. Ilię na rozpoczęcie stałego przeglądu prasy kulturalnej  środkowej i wschodniej Europy – „Keleteurópai nézö”. W 1974 r. dwie recenzje partyjnych historyków: A. Dobieszewskiego i W. Góry zablokowały wydanie mego doktoratu  w PWN-ie z powodu mego nadmiernego krytycyzmu historii „socjalistycznych” Węgier.  Faktycznie uśmierciło to wydanie mojej blisko 600-stronnicowej książki. W latach 1969-1989 cenzura zablokowała z powodów politycznych publikacje  licznych moich artykułów  z węgierskiej tematyki kulturalnej i politycznej,  m. in. w „Twórczości”, „Polityce”, „Studiach Filozoficznych , „Przeglądzie Technicznym”,  „Zdaniu ” i w „Radarze”. W 1975 r. ukazało się rozszerzone wydanie mojej najnowszej historii Węgier – „Węgry 1939-1974 „. W 1975 roku opublikowałem książeczkę o życiu i walce Franciszka Rakoczego, przywódcy najdłuższego węgierskiego powstania narodowego w latach 1703 -1711. W 1977 r. wydałem w Wydawnictwie Literackim w Krakowie pierwszy obszerniejszy polski wybór wierszy największego węgierskiego poety XX-wiecznego Endre Adyego „Złoto i krew”. W 1978 wydałem w PISM ponad 200- stronnicową  książkę „Polityka kulturalna WSPR w latach 1968-1977”. Szefostwo   PISM uznało ją  za tak drażliwą, że przeznaczono ją tylko do użytku wewnętrznego w niewielkiej ilości egzemplarzy. W  1981 r. wychwalał ją Krzysztof Mętrak na łamach „Ekranu”. W 1979 r. wydałem kilkuset stronnicowe ‚Węgierskie wyznania” – pierwszy w Polsce wybór węgierskiego eseju. Zyskał on entuzjastyczne recenzje, m. in. J. Maziarskiego, S. Bratkowskiego i  M. Wierzyńskiego.   Niejednokrotnie publicznie występowałem przeciwko zniekształcaniu polskiej historii na Węgrzech i szkalowaniu węgierskich przyjaciół Polski. W 1975 roku bardzo ostro zaatakowałem dogmatyczną płk. Á.Godó, ktora nazwała „faszystą” głównego opiekuna Polaków na Wegrzech w czasie wojny J.Antalla. W 1979 r. wystąpiłem z głównym referatem strony polskiej w  najpopularniejszym węgierskim klubie dyskusyjnym im. Kossutha w Budapeszcie z obroną zasług węgierskiego premiera P. Telekiego dla Polaków w 1939 r. w polemice z węgierskimi dogmatykami.
W 1980  r. ukazała się moja książka o historii stosunków polsko-węgierskich ” Węgry bliskie i nieznane”. Wiosną 1980 r. pierwszy program telewizji węgierskiej wyświetlił kilkudziesięciominutowy film o mnie jako popularyzatorze węgierskiej historii i kultury. Film zyskał entuzjastyczne komentarze na łamach kilku czasopism węgierskich oraz w polskim „Ekranie” z 6 kwietnia 1980 r. Na łamach węgierskiego tygodnika „Új tükör” pisano m.in.: „Ten telewizyjny portret filmowy przedstawia oryginalną, sympatyczną i zawadiacką sylwetkę Jerzego Roberta Nowaka, historyka, tłumacza, historyka literatury, eseisty – i dyplomaty (…) Trudno byłoby wyliczyć to wszystko, co Jerzy Robert Nowak zrobił dla popularyzacji naszej literatury i historii”. 20 lipca 1980 r. na łamach tygodnika kulturalnego „Új tükör”  zamieściłem  tekst bardzo ostro krytykujacy  antypolski paszkwil na polską historię pióra A. Rónaia Mihálya, opublikowany w organie KC WSPR „Népszabadság” .Wspomniany już węgierski emigracyjny krytyk literacki György Gömöri pisał na  łamach paryskich „Zeszytów Historycznych” (zesz. 58 z 1981 r.)  w recenzji z mojej książki „Węgry bliskie i nieznane”: „Autor był przez  wiele lat zasłużonym pośrednikiem między polską węgierską kultura, propagatorem historii i kukltury węgierskiej w Polsce, i ilekroć zaszła  tego potrzeba, energicznym obrońcą polskich spraw w prasie węgierskiej”.
W 1981 r. wydałem tom „Poezji ” E. Adyego w moim wyborze i opracowaniu. W grudniu 1981 r,. wydalem na Uniwersytecie Warszawskim fragmenty mego doktoratu  pt. „Węgry. Trudne lata 1949-1956”.Książkę tę zaatakowano w programie telewizyjnym w styczniu 1982 r. jako „nielegalną”, co musiano jednak sprostować. W 1983 r. byłem autorem szerszego wstępu do pierwszej polskiej antologii współczesnej poezji węgierskiej „13 poetów”. W 1984 wydałem kolejny tom węgierskich esejów w  moim opracowaniu – „Odkrywanie Węgier „.  W 1986 r. opublikowałem w prasie polskiej i węgierskiej kilka artykułów piętnujących jako antypolską powieść  Györgya Spiró „Iksowie”. Książka przedstawiała wielkich Polaków XIX wieku jako kretynów, nacjonalistów  i antysemitów, a szczególnie nie znoszony przez Spiro S. Staszic został tam  nazwany „bydlakiem”. Spiró był ulubionym faworytem czołowego guru węgierskiego nurtu kosmopolitycznego – członka Biura Politycznego KC WSPR Györgya Aczéla. W retorsji za moją krytykę Spiró na Węgrzech zablokowano wydanie dokonanego przez mnie wyboru polskiego eseju, pomimo trzech entuzjastycznych recenzji wewnętrznych. W czerwcu 1986 r.wystąpiłem  z obszernym referatem piętnującym zniekształcenia historii Polski i otwierającym dyskusję na ten temat w  polskim Ośrodku Kultury w Budapeszcie. Zyskałem sobie poparcie ogromnej części zebranego tam gremium wybitnych postaci węgierskiego życia intelektualnego i środowisk niezależnych (m.in. późniejszego pierwszego demokratycznego premiera Wegier J. Antalla). Jako polski przewodniczący  historycznej komisji do spraw podręczników szkolnych niejednokrotnie staczałem ostre polemiczne boje z  historykami ze strony węgierskiej reprezentującymi dogmatyczne (zapożyczone z ZSRS) i proniemieckie uogólnienia na temat dziejów Polski.
W 1988 r. wyszły w moim opracowaniu „Pamiętniki,wyznania” księcia Franciszka II Rakoczego z ok. 90 – stronnicowym moim posłowiem. W 1988 r. wydałem  kilkusetstronnicową książkę „Węgry. Burzliwe lata 1953-1956”, pierwszą zobiektywizwowaną polską książkę o węgierskim Powstaniu 1956 r. W 1989 r. obroniłem ją jako habilitację. W 1991 r. w 3 tomie „Dziejów literatur europejskich” ukazały się napisane przez mnie dzieje literatury węgierskiej XX wieku. W 1985 r. wraz  z innym hungarystą wydałem na Węgrzech pierwszy wielki wybór wspomnień uchodzców polskich na Wegrzech w czasie drugiej wojny światowej „Barátok a bajban” (Przyjaciele w biedzie”). Książka ta uzyskała nagrodę węgierskiej  agencji literackiej „Artisjus” za „poziom” publikacji. W 1990 r. Związek Pisarzy Węgierskich uhonorował mnie przyznaniem mi tytułu członka nadzwyczajnego tego  Związku.
Po 1989 r. ze względu na moją rolę w demaskowaniu antypolonizmu zrobiono wszystko dla odsunięcia mnie od dotychczasowej tak wydatnej roli w popularyzowaniu  węgierskiej literatury i historii w Polsce. Pomimo tego w okresie od 1989 r. do 2015 r. opublikowałem liczne artykuły na temat historii i polityki Węgier na łamach „Ładu”, „Słowa- Dziennika Katolickiego „, „Najwyższego Czasu”, „Myśli Polskiej „, „Gazety Polskiej”, „Niedzieli ” i „Opcji  na Prawo”. Po 1995 r. przez kilka lat wykładałem historię Węgier jako profesor nadzwyczajny na Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie. W publikowanej w 2000 r. książce „Spory o historię i współczesność” sporo miejsca poświęciłem sporom o węgierską historię i stosunki polsko-węgierskie (por.ss.147 -254 i 490-506).  W wydanej w 2009 roku książce „Alarm dla Polski” sugerowałem stworzenie swoistego  politycznego trójkąta Kaczyński- Klaus -Orbán”.  5 lutego 2012 r. na łamach „Niedzieli ” ukazał się opracowany przeze mnie obszerny list w obronie rządu V. Orbána: „Sprawa Węgier jest sprawą Europy „, podpisany przez ok. 200 osób ze środowisk intelektualnych, w tym m.in. prof. A. Nowaka, prof. W. Kieżuna, prof. S. Mikołajczaka, prof. Z. Jacynę Onyszkiewicza, posła T. Dziubę.

Źródło:   http://jerzyrnowak.blogspot.com/2015/09/fragment-najnowszej-ksiazki-oraz-spis.html , 8 września 2015.

 

  • Zainteresowanych nabyciem ksiażek prof. Jerzgo Roberta Nowaka prosimy o telfoniczne skontaktować się z numerami:  (+48) 603-199-036 lub (+48) 608-854-215.

 

Polish-Club-Online-PCO-logo-1, 2015.10.09 / Aktualizacja 2015.10.11

Jerzy Robert Nowak

Autor: Jerzy Robert Nowak