Dr inż. Jan Czekajewski: List do Polskiego Instytutu Sztuki i Nauki (PIASA) w NY


Szanowni Czytelnicy,

Dr inż. Jan Czekajewski. Fot. Arch. PCO.
Dr inż. Jan Czekajewski. Fot. Arch. PCO.

Poniżej zamieszczam list w polskim tłumaczeniu, który wysłałem do naczelnego redaktora „The Polish Review”, Profesora Neal Pease z Uniwersytetu Wiskonsin -Milwaukuee.  Profesor Pease zgodził się na opublikowanie mego listu w następnym numerze The Polish Review, w roku 2017.

 
Celem uczynienia tego listu dostępnym dla szerszej rzeszy czytelników, jest spowodowanie, aby Polski Instytut Sztuki i Nauki (PIASA) dotrzymywał założeniom wynikających z tytułu, jaki nosi.
Inaczej mówiąc, „Szlachectwo Zobowiązuje”.
Tytuł „Polski  Instytut”   powinien  być właściwie zrozumiany, jako cel przewodni działalności Instytutu. Aczkolwiek Instytut mieści się w Nowym Jorku, nie powinien on być uważany, jako instytut amerykański, chiński lub rosyjski.
Jeśli z jakiś względów Instytut PIASA ma problemy „ideologiczne” z obiektywną reprezentacją Polskiej Nauki i Sztuki, to winien zaniechać używania nazwy „Polski” (Polish)  w tytule wydawnictwa jak i nazwie  Instytutu.
Dr inż. Jan Czekajewski
Columbus, Ohio, USA
11 września, 2016
 
 
*     *     *
 
 
List otwarty do Redaktora “Przeglądu  Polskiego” (The Polish Review) publikowanego w języku angielskim przez Polski Instytut Sztuki i Nauki (PIASA) w Nowym Jorku.
 (list ten w oryginale był napisany w języku angielskim)
 
Będąc członkiem Polskiego Instytutu (PIASA) od ponad 30tu lat, byłem dumny z przynależności do tej organizacji. Moje wątpliwości co do Instytutu dotyczące obiektywnego przedstawiania faktów zaistniały, kiedy publikacje Instytutu (Polish Review) zaczęły publikować artykuły o „polskich zbrodniach”  w stosunku do Żydów, albo ostatnio w stosunku do Niemców.
Kilka lat temu Polski Przegląd (Polish Review) opublikował całe wydanie poświęcone wypadkach w miasteczku Jedwabne, gdzie polscy Żydzi zostali zamordowani w roku 1941. Redakcja Polish Review wybrała z wielu polskich publikacji na ten temat, tylko te artykuły, które popierały opinie, że polscy wieśniacy byli winni zbrodni i ominęła bardziej obiektywne artykuły, takie jak napisane przez znanego polskiego historyka, Tomasza Strzębosza, który był zdania, że to Niemcy byli winni tej zbrodni.
Dzisiaj w ostatnim wydaniu of Polish Review (Vol. 61,2016, No 2) mam okazję czytać recenzję książki napisanej przez pana Hugo Service zatytułowanej: „Niemcy do Polaków: Komunizm, Nacjonalizm i Etniczne Czystki po Drugiej Wojnie Światowej”. Książka była opublikowana przez Cambridge University Press w roku 2013.
Pełne nazwisko Hugo Service jest Hugo Lee Service i jest on wykładowcą na Uniwersytecie York w UK. Specjalnością Hugo Lee Service jest historia polskich pogromów, antysemityzm i etniczne czystki Niemców przez polski, komunistyczny rząd.
Nie mając w ręce książki Hugo Lee Service jestem zmuszony polegać na recenzji przez Radosława Misiarza z Chicago.  W swej recenzji, Pan Misiarz podaje, że autor stwierdza, że wygnanie Niemców z Ziem Zachodnich, a szczególnie z okręgu Jeleniej Góry odbywało się w konflikcie między Armią Czerwoną a polskimi komunistami. Armia sowiecka jakoby broniła Niemców przed  wypędzeniem ich, przez Polaków,  za Nysę Łużycką.
Wedle mojej opinii, żyjąc w komunistycznej Polsce  przez  20 lat, jestem przekonany, że jakiekolwiek wysiedlenia Niemców z Ziem Zachodnich były zgodnie z sowieckimi instrukcjami. Armia sowiecka nie miała możliwości sprzeciwiać się dyrektywom z Moskwy.
Jest jasne, że autor książki „zapomniał” napisać, kto byli ci nowi osadnicy. Ci osadnicy nie byli ludźmi wysłanymi na Ziemie Zachodnie przez „Polski Rząd”, aby zmienić pochodzenie etniczne (narodowość) ludzi tam osiadłych. Było to kilka milionów ludzi, ze Wschodniej Polski,  którzy po umowie między Związkiem Radzieckim, USA i UK byli zmuszeni uciekać z własnych posiadłości na Ziemie Zachodnie i Prusy Wschodnie. Ci, którzy zdecydowali się pozostać na swoich włościach byli często zesłani przez Sowietów na Syberię, gdzie wielu z nich zmarło.
Dodatkowo 650 tysięcy mieszkańców Warszawy zostało wysiedlonych przez Niemców po upadku Powstania Warszawskiego w roku 1944. Ci ludzie nie mieli gdzie mieszkać, jako że Warszawa została kompletnie przez Niemców zburzona. Faktem jest, że moja bliska rodzina straciła mieszkanie w Warszawie i musiała przesiedlić się do Wrocławia.  Profesorowie, którzy mnie uczyli na  Politechnice Wrocławskiej, byli w większości ze Lwowa, włączonego do ZSSR.
Autor tej książki obciąża „Polskich Komunistów” za winę etnicznej czystki, jakoby skopiowaną z przedwojennego narodowego programu zwanego „endecją”. Niezależny polski komunistyczny rząd nie mógł istnieć po roku 1944. Ludzie, którzy sprawowali władzę w Polsce postępowali zgodnie z instrukcjami wysyłanymi z Moskwy. Oni byli tylko agentami sowieckimi. Na ich czele stali Bierut, Minc i Berman. Stalin miał swe własne plany dotyczące zmiany Polsko-Niemieckich granic i wymógł zgodę Amerykanów i Brytyjczyków na tą zmianę. Przez zmianę Polsko-Niemieckich granic, Stalin stworzył stałą zależność Polski od sowieckiego poparcia dla ich utrzymania.
Na skutek wojny, Polska straciła 20% swej populacji, w większości ludności cywilnej zamordowanej przez Niemców. Niemcy stracili 10% przedwojennej populacji, w większości wojskowych.
Po wojnie miliony Polaków i Niemców musiało opuścić swe domy i znaleźć inne miejsce zamieszkania. Patrząc na to z perspektywy czasu, to co pisze Hugo Lee Service, winiąc Polaków za tragedie Niemców nie ma najmniejszego sensu, poza politycznym interesem, któremu, jak się wydaje, hołduje i służy Hugo Lee Service.
Pytanie, jakie należy sobie zadać, dlaczego tak mało znana książka, której historyczne dane są w konflikcie z faktami, została wybrana prze redakcję Polish Review do recenzji?
Wedle mej opinii, redakcji Polish Review  brakuje uczciwego, obiektywnego  spojrzenia.
Nie mam innego wyjścia, niż uczynić mą opinię znaną publicznie. Jako wieloletni członek Instytutu jestem zbulwersowany, że Polish Review opublikowało tak tendencyjny opis zdarzeń opisany przez Pana Hugo Service.
Jan Czekajewski, Ph.D.
Columbus, OHIO,USA
 
 
*     *     *

Open Letter to the  Polish Institute of Arts and Sciences  in NY. 

To the Editor of Polish Review

I have been a member of the Polish Institute of Arts and Sciences („PIASA”)for more than 30 years, and until recently was proud of it. In recent years I have become doubtful that the PIASA is objectively representing Polish history and is more engaged in politically correct rhetoric exposing  “Polish crimes” against Jews, or more recently against Germans.
A few years ago the Polish Review published a whole volume of articles about events in village of Jedwabne, where Polish Jews were murdered in 1941. The editorial staff of the Polish Review chose to publish only articles supporting opinions that the Polish peasants were guilty of atrocities and avoided articles that more objective, such as those written by the very well-known Polish historian Tomasz Strzembosz, that had an opinion that the Germans were responsible for these atrocities. Now in the recent issue of the Polish Review (Vol.61, 2016, No.2) I read a review of the book written by Hugo Service titled „German to Poles: Communism, Nationalism and Ethnic Cleansing after Second Ward War” published by Cambridge University Press, 2013. In fact, Hugo Service’s full name is Hugo Lee Service and he is a lecturer at the University of York in U.K. He specializes in the history of Polish pogroms, antysemityzm and  of Germans by the Polish communistic government.
Not having access to the Hugo Service book, I am relying on the findings of the book reviewer Radoslaw Misiarz from Chicago. In his review, Mr. Misiarz mentions that the author states that the expulsion of Germans from the Lower Silesia district of Jelenia Gora was done under the conflict between Polish Communists and the Soviet Army, which was defending Germans from forced expulsion over the Nysa River.
 In my opinion, living in communistic Poland for 20 years, I am convinced that all of German expulsions were in accordance with Soviet instructions. The Soviet Army did not have the liberty to contradict orders from Moscow. Apparently, the author of the book chose not to mention clearly who were the new Polish settlers. These were not the people who were sent by the “Polish Communist” government to Lower Silesia to change ethnicity of this country. There were a few million Polish people, from east of the Bug river, who after the Yalta agreement between the Soviet union, USA and UK lived under Soviet jurisdiction. They had no place to go except west to former Lower Silesia and Eastern Prussia. Those who decided to stay on their family farms often were sent by the Soviets to Siberia where many of them died.  In addition, about 650 thousand Poles were expelled, by Germans from city of Warsaw, which was leveled during and after 1944 Warsaw Uprising. These people also had to find homes in Lower Silesia. In fact, my family lost their home in Warsaw and had no other place to go except Wroclaw (formally Breslau). Professors that I had at Wroclaw Polytechnic were mostly from Lwów, now Lviv in the Ukraine.
The author of the book, also blames the “Polish Communists” for ethnic cleansing and following the nationalist agenda of prewar movement called:  “endecja”. There was no such thing as an independent Polish Communist Government after 1944. People who were in charge were soviet agents who were strictly following Stalin’s orders. At the head these were Bierut, Minc and Bermen. Stalin had his own design about Polish German borders by forcing his will on the American and British leaders. He knew exactly what he was doing. He produced Poland’s dependency on Soviet support for existing borders.
Because of World War II, Poland lost about 20% of its population, mostly civilians killed by the Germans. Germany lost about 10% of prewar population, mostly military. After the war millions of people, both Polish as well as Germans were forced to abandon their homes and find new ones.  In view of all of the above, dissecting the suffering of Germans only because of expulsion from Poland does not make much sense, except for political expediency, which serves Mr. Service well.
All together I wonder why such an insignificant book, which its scientific integrity I question, was chosen to be reviewed in the Polish Review? In my opinion the Polish Review is lacking sincere objectivity within its editorial staff.
I have no choice, but to make my opinion widely known. As a senior member of the Institute I am outraged that the Polish Review would publish such seemingly biased account of events written by Mr. Service.
Jan Czekajewski, Ph.D. Columbus, Ohio, USA
  • Zdjęcie główne: Zrzut ekranu ze strony internetowej www.piasa.org – THE POLISH INSTITUTE OF ARTS AND SCIENCES OF AMERICA – Polski Instytut Naukowy w Ameryce, 208 East 30th Street, New York, NY 10016. / Wybór zdjęcia wg.pco
Źródło: Materiał nadesłany – Arek Tomaszewski, email 18 września 2016.

Polish-Club-Online-PCO-logo-2

 , 2016.09.18

Materiały nadesłane

Autor: Materiały nadesłane