Ebenezer Rojt i żenujące bałamuctwa Pink Panthera.


Wszyscy bywalcy portalu www.szkolanawigatorow.pl wiedzą, że Pink Panther inaczej Różowa Pantera, od lat ćwiczy się w pokorze i nie ma żadnego problemu z wdzięcznym przyjmowaniem informacji o popełnionych błędach. Przy takiej ilości i objętości teksów błędy są nieuniknione( 75 notek na SN a 159 na S24). Ale czym innym jest ujawnianie i wytykanie błędów, a czym innym zabijanie szyderstwem niewygodnych treści.

Z 70 tekstów z SN o łącznej szacunkowej objętości ok. 500 stron wynalazł 4 teksty i pod notką „miażdżącą Coryllusa” powiadomił o tym, iż Pink Panther „bałamuci” czyli celowo dezinformuje czytelnika oraz, że robi to w „żenującym stylu”. I w dodatku „wszystko przepisuje z Wikipedii ,ale udaje, że przeczytał informację w książce”.

Ci, którzy czytują notki Pink Panthera wiedzą, że Pink Panther stara się ujawnić wszystkie źródła informacji, w tym „docenta wiki”, choćby ze względów procesowych i dla wygody.

W dodatku z czterech wybranych przez Ebenezera Rojta notek , wytknięte błędy dotyczą informacji zwartych w książkach, na które powołuje się Pink Panther a nie informacji z wikipedii. Jak to się ma do zarzutu, że Pink Panther „wszystko przepisuje z wikipedii”?

Ale przejdźmy do konkretów.

W artykule Ebenezera Rojta pt.”Bajkopisarz Gabriel Maciejewski albo tuzin zmyśleń i bałamuctw” znajduje się akapit zawierający trzy odnośniki do „dowodów na okoliczność”:”… Nadto takie podejście udziela się również niektórym z tych rozerwanych czytelników Maciejewskiego, gdyż obcowanie z bujdą i niechlujstwem jednak demoralizuje. Ktoś tworzy piętrową demaskacyjną teorię, bo nie zauważył literówki i nie umiał znaleźć w książce właściwej strony [26]Ktoś inny przepisuje z angielskiej Wikipedii, ale nie rozumie tego, co przepisał [27]. Ktoś jeszcze inny przepisuje z Wikipedii, ale udaje, że przeczytał to w książce [28]. Etc. etc., etc….”

Odnośnik 26 dotyczy dwóch notek Coryllusa :”Czy ktoś czyhał nażycie Jana Kochanowskiego?” i „Władcy czasu” czyli ma związek z tytułem i zawartością artykułu, jakkolwiek dotyczy on notek Coryllusa z roku 2017 a artykuł Ebenezera jest z 2019r, o czym poniżej.

Odnośnik 27 dotyczy notki Pani Jolanty Gancarz pt.:” Raszi רש”י z Troyes a sprawa polska” z 8 czerwca 2018 r.

Odnośnik 28 dotyczy aż 4 notek Pink Panthera, który wg pana Ebenezera :”…przepisuje z Wikipedii, ale udaje, że przeczytał to w książce…” A ponadto „żenująco bałamuci czytelnika”.

I tak z notki z dnia 11 wrzesnia 2017 r. pt.” 100-lecie Fatimy : Portugalia między markizem de Pombal a premierem Salazarem.” Pan Ebenezer cytuje następujący kawałek zdania i komentuje go na swój sposób: ”…Jak pisze na stronie 514 książki pt. The Historical Encyclopedia of World Slavery pan Junius P.Rodriguez…” (pink-panther, „100-lecie Fatimy : Portugalia między markizem de Pombal a premierem Salazarem”, szkolanawigatorow.pl).

Otóż pan Junius P. Rodriguez niczego nie pisze na stronie 514 książki The Historical Encyclopedia of World Slavery, ponieważ jest jej redaktorem. Na stronie 514 znajduje się natomiast króciutkie hasło (pół kolumny) o markizie de Pombal, którego autorem jest Francis A. Dutra. Po co tak oszukiwać, gdy się książki nie widziało na oczy?…”

Cały akapit w notce Różowej Pantery brzmi następująco:”… Jak pisze na stronie 514 książki pt. The Historical Encyclopedia of World Slavery pan Junius P.Rodriguez, kompania ta zajmowała się głównie przewożeniem niewolników afrykańskich do kolonii portugalskich w Brazylii –po tym, jak gubernator Furtado wydał na polecenie brata-premiera de Carvahlo „dekrety sekularyzacyjne” tj. wypędził jezuitów, zlikwidował redukcje i „uwolnił Indian” z redukcji oczywiście….”.

Książkę „widziało się na oczy” ,jakkolwiek nie w papierze a w sieci, na dowód czego załączamy linka:

Jak widać na stronie 514, znajduje się na niej hasło „POMBAL, MARQUIS OF(1699-1782) ,które zajmuje PÓŁ STRONY a nie „pół kolumny” .

No i najważniejszy zarzut, że autorem hasła jest Francis A. Dutra a nie Junius P. Rodriguez. Otóż książka „The Historical Encyclopedia of World Slavery” na portalu www.amazon.com jest prezentowana następująco:

„…The Historical Encyclopedia of World Slavery (2 Volume Set) First Edition Edition by Junius P. Rodriguez (Author)
Hardcover: 805 pages 
Publisher: ABC-CLIO; First Edition edition (December 1, 1997)
Language: English
ISBN-10: 0874368855
ISBN-13: 978-0874368857

Jak to z encyklopediami bywa, jest to dzieło zbiorowe, ale wpływ redaktora na treść pracy naukowej czasem jest większy, czasem mniejszy. W tym przypadku pan Junius P. Rodriguez został przez tych buraków z Amazona przedstawiony jako autor dzieła, mimo, iż autorów haseł było wielu. Może dlatego, iż jest wybitnym znawcą historii niewolnictwa i jako redaktor dzieła „zatwierdzał hasła”.

Najistotniejszy dla notki fragment hasła brzmi następująco: ”…In 1754 ,Pombal’s brother ,Francisco Xavier de Mendonça Furtado (1700-1769) ,Chile captain –general of Grão Para and Maranhão in northern Brasil, argued that an increase in the number of African slaves brought into Portuguese America would help save the Amerindian population from mistreatment and enslavement. A series of edicts in 1755, 1758,and 1761 declared the freedom of the Amerindians un Brazil and outlawed discrimination against them (…). A decree of September 19,1761 ,prohibited the transportation of slaves from Brazil,Africa ,and Asia to Portugal . In 1773, all African slaves in Portugal were given their freedom.

However, while Pombal was abolishing slavery in Portugal , he was promoting the African slave trade to Brazil,especially by founding two monopolistic charter companies – one, the Companhia Geral do Grão Pará e Maranhão (1775-1778) for northern Brazil; the other, the Companhia Geral de Pernambuco e Paraíba (1759-1780) for northeastern Brasil. Both of these companies subsidized the African trade slave to help settlers purchase slaves. During the years the two companies were in operation ,more than 25,000 slaves were sent from Portugal Guinea to Pará and Maranhão and more than 30,000 mostly from Angola –were transported to Pernambuco and Paraíba…”.

W skrócie wygląda to tak, że stary dobry mason de Pombal, który zniszczył jezuitów Portugalii i jej terytoriów zamorskich przy pomocy brata, którego zrobił Inkwizytorem Portugalii , zorganizował też wraz z innym bratem ,Francisco Xavierem de Mendonca Furtado, którego uczynił gubernatorem utworzonej dla niego prowincji w Brazylii – przywóz na dużą skalę niewolników Afryki przy pomocy dwóch firm, które też założył i które subsydiowało państwowymi pieniędzmi te „dostawy”.

Ale to nie jest ważne, bo Różowa Pantera wcale tego hasła w książce nie widziała tylko nakłamała na temat autora hasła.

Dalej pan Ebenezer pisze:”…Z innych żenujących bałamuctw tej samej osoby. Twierdzi, że na zjeździe II Międzynarodówki w Londynie Piłsudsnaki i Mościcki mogli „spotkać tak fascynujących członków innych delegacji jak: Klara Zetkin, Róża Luksemburg, Trocki, Lenin, Wiktor Adler z Austrii, Jean Jaures z Francji i tak można jeszcze długo” (pink-panther, „Generał Franco, ks. Jan Šrámek i marszałek Śmigły Rydz czyli rok 1939”, szkolanawigatorow.pl). Ale zjazd w Londynie odbył się w roku 1896 i Lenin siedział wtedy na zesłaniu na Syberii, a Trocki miał 17 lat i był nikim…”.

To jest bardzo poważny zarzut i Różowa Pantera się nie wybroni z tego bałamuctwa.

Tyle, że nie pisze, iż „…na zjeździe II Międzynarodówki w Londynie Piłsudski i Mościcki mogli spotkać…” a „…Nie należy zapominać, że urzędujący 1 września 1939 r. Prezydent RP Ignacy Mościcki, bardzo inteligentny naukowiec i wynalazca oraz szczery patriota jest widoczny na zdjęciu delegacji PPS na zjeździe II Międzynarodówki w Londynie w towarzystwie Józefa Piłsudskiego, Bolesława Jędrzejowskiego, Aleksandra Dębskiego, Bolesława Miklaszewskiego i Witolda Jodko-Narkiewicza. Mogli na tym zjeździe spotkać tak fascynujących ludzi jak : Klara Zetkin , Róża Luksemburg ,Trocki, Lenin, Wiktor Adler z Austrii, Jean Jaures z Francji i tak długo jeszcze można…”.

Jak widać, pan Ebenezer na początek mocno odchudził polską delegację socjalistów na kongres II Międzynarodówki w Londynie 1896, pominął cztery z sześciu osób, które członkowie polskiej delegacji mogli spotkać i przypuścił atak na Różową Panterę o wymienienie dwóch nieobecnych czyli Lenina i Trockiego.

Nazywa to „żenującym bałamuctem” ale sam powinien powściągnąć triumfalizm, bo Lenin w 1896 NIE „siedział na zesłaniu na Syberii” tylko czekał w więzieniu w St. Petersburgu czekając na proces. Na zesłanie na Syberię wyruszył po wyroku, który został ogłoszony w lutym 1897 r.

Za to przyszły Marszałek Józef Piłsudski mógł był spotkać przyszłego wodza rewolucji W. I. Lenina na dwóch innych kongresach II Międzynarodówki, w których brał udział: w dniach 18-24 sierpnia 1907 r. w Stuttgarcie i w 1910 w Kopenhadze. Lenin jest wymieniany wśród uczestników obu kongresów. Piłsudski również.

Co do Trockiego, to rzeczywiście nie jest wymieniany wśród uczestników kongresu w Londynie. Ale to nieprawda, że w roku 1896 był „nikim”. Miał prawie 17 lat i już działał w tajnym rewolucyjnym kółku robotniczym w centrum przemysłowym i porcie Nikołajew nad Morzem Czarnym. W 1897 pomagał organizować czy raczej reaktywować Związek Robotników Południowej Rosji a w styczniu 1898 r. był już aresztowany i osadzony w więzieniu w Odessie. Kiedy w marcu 1898 r. odbywał się pierwszy zjazd Rosyjskiej Socjaldemokratycznej Partii Pracy, Lew Bronstein był już na liście członków a w 1902 r. w Londynie należał do redakcji gazety „Iskra” Lenina ,Plechanowa i Martowa. Miał wtedy lat 23.

Na upartego mógł był w 1896 r. znaleźć się w Londynie ,bowiem miał bardzo bogatego wujka ze strony matki – biznesmena Abrama Żywotowskiego, który mógł mu sfinansować wycieczkę. W roku 1918 wujek „A.L.Zhivotovsky” znalazł się w raportach Departamentu Stanu jako „przedstawiciel bolszewickiej misji w Sztokholmie”. Przed I WW miał biznesy we Wschodniej Syberii powiązane z nazwiskiem Sidney’a Reilly a w trakcie wojny robił fortunę na dostawach dla carskiego wojska.

Dlaczego o tym piszę? Bo notka „Generał Franco, ks. Jan Šrámek i marszałek Śmigły Rydz czyli rok 1939” jest w 50% poświęcona generałowi Franco, w 30% czeskiemu działaczowi politycznemu ks. Janowi Šrámkowi ,w 20% marszałkowi Rydzowi –Śmigłemu. I nie ma żadnego związku z historią ruchu socjaldemokratycznego.

Wzmianka o uczestniczeniu prezydenta Mościckiego była ciekawostką bez związku z głównymi wątkami notki. Tymczasem Ebenezer super-ekspert rzuca się na to i wrzeszczy o „żenującym bałamuctwie”. I na zdrowie.

Idźmy dalej, czyli do trzeciego oskarżenia.

Pan Ebenezer chłoszcze bez miłosierdzia: ”…Nic nie wie o pozytywistycznej „Prawdzie” wydawanej przez Aleksandra Świętochowskiego i myli ją z rewolucyjną „Prawdą” Lenina, która w latach 1896-1898 jeszcze nie istniała (pink-panther, „Niepokorni Cywińscy, ks. Radziwiłł, KL Auschwitz oraz Polacy i dotacje”, szkolanawigatorow.pl).18 lutego 2018

Doprawdy?

Słowa „gazeta Prawda” padają w tekście dwa razy: raz jako „słynna rewolucyjna gazeta Prawda” i raz jako fragment książki „Rodowody niepokornych” na str.”… W czytelniach upowszechniano także pisma o duchu zdecydowanie antyklerykalnym jak „Prawda” czy „Przegląd Tygodniowy”…”

W tekście notki nie pada nazwisko Lenina. A co do „pomylenia” obu tych arcydzieł żurnalistyki, to mam wiadomość dla pana Ebenezera: nie da się pomylić tych dwóch gazet, bowiem Prawda” Lenina była wydawana w CYRYLICY:))

Ponadto warto wspomnieć, że najpierw gazetę rewolucyjną „Prawda” redagował i wydawał w Wiedniu Lew Trocki a dopiero od 1912 –Lenin. Była jeszcze „trzecia” Prawda” redagowana od powrotu ze zsyłki przez Stalina i Kamieniewa.

Gazeta Świętochowskiego wystarczająco natrętnie: lansowała Darwina , zalecała czytanie Marksa, Lasalle’a i Dühringa , a wśród jej współpracowników wymienia się m.in. towarzyszy A. Warskiego i J. Marchlewskiego – by ją uznać za „rewolucyjną”

Bo czyż można było nad Wisłą spotkać wtedy lepszych rewolucjonistów niż Julian Marchlewski , co to w 1920 w sierpniu jako POLREWKOM wylądował na plebanii w Wyszkowie? Czy Adolf Warski, co to zakładał i I Proletariat i KPP ? A oni byli „w kręgu współpracowników” gazety Świętochowskiego.

Jeśli się do tego doda stałe ataki gazety „Prawda” na polskie duchowieństwo katolickie, ze szczególnym uwzględnieniem papieża Leona XIII, kardynała Ledóchowskiego czy kardynała Dunajewskiego – to absolutnie nie można jej nie nazwać „rewolucyjną”. Chociaż biorąc pod uwagę oskarżanie kardynała Ledóchowskiego o łapówkarstwo, to należałoby produkt Świętochowskiego nazwać – obrzydliwym.

O tekstach Świętochowskiego na temat duchowieństwa pisze pani dr hab. Małgorzata Pietrzak z Uniwersytetu Łódzkiego w pracy pt. ”Obraz duchowieństwa w felietonach Aleksandra Świętochowskiego”.

No i wisienka na torcie pana Ebenezera, czyli wykrycie potwornego błędu w notce z dnia 19 października 2019 r. pt. „Nobel 2018 i Oscar 2020, Marhoul i Tokarczuk czyli żegnaj prawdo, witaj propagando”.

Pan Ebenezer dopadł Różową Panterę już w trzecim akapicie, który zawiera oczywisty błąd:”… A pani Joanna Siedlecka , która dokonała dziennikarskiego śledztwa w sprawie oskarżeń rzuconych przez Kosińskiego na mieszkańców wsi Dąbrowy Rzeczyckiej k. Rozwadowa i okolic, których nazwiska pojawiły się w książce , z czego zrobiła raport w formie książki „Czarny Ptasior” (Wydawnictwo Marabut Gdańsk 1994 r.) – nie miała lekkiego życia…”.

Powinno być : „…w sprawie oskarżeń rzuconych przez Kosińskiego na mieszkańców wsi Dąbrowy Rzeczyckiej k. Rozwadowa i okolic, których OPISYpojawiły się w książce , z czego zrobiła raport w formie książki „Czarny Ptasior” …”.

Notka opowiada o książce Joanny Siedleckiej „Czarny Ptasior” i o filmie Vaclava Marhoula „Malowany Ptak”.

I o śledztwie dziennikarskim, przeprowadzonym przez nią tropem losów okupacyjnych rodziny Lewinkopfów–Kosińskich w Sandomierzu i w Dąbrowie Rzeczyckiej. W książce „Czarny Ptasior” oraz w notce pojawiają się postacie z książki Kosińskiego i są natychmiast „dekodowane”: „Chłopiec”, „Lilka”, „Ewka”, „Lech”.

Zatem z książki „Czarny Ptasior” i z dalszego tekstu notki jasno wynika, że Jerzy Kosiński nie używał w swojej książce „Malowany Ptak” nazwisk opisywanych postaci.

Pan Ebenezer pisze:”… Reżyserowi filmu Malowany ptak (według książki Jerzego Kosińskiego) ma za złe, że (podobno) pomylił Kozaków z Kałmukami, ale jednocześnie bałamuci, że Kosiński w Malowanym ptaku rzucał oskarżenia „na mieszkańców wsi Dąbrowy Rzeczyckiej k. Rozwadowa i okolic, których nazwiska pojawiły się w książce” Kto książkę Kosińskiego choćby tylko przekartkował, ten wie, że nie ma w niej żadnych nazwisk…”.

(pink-panther, „Nobel 2018 i Oscar 2020, Marhoul i Tokarczuk czyli żegnaj prawdo, witaj propagando”, szkolanawigatorow.pl).

Rzeczywiście reżyserowi filmu „Malowany Ptak” pomylili się Kałmucy z Kozakami, ale nie wiem, na jakiej podstawie pan Ebenezer twierdzi, że Różowa Pantera „ma mu to za złe”. Ona to po prostu stwierdza na podstawie książki Joanny Siedleckiej „Czarny Ptasior”, w której jest szczegółowy opis odejścia Niemców i ich oddziałów pomocniczych, jak to było w rzeczywistości.

Podobnie, w ślad za ustaleniami red. Joanny Siedleckiej Różowa Pantera twierdzi, że Jerzy Kosiński rzucał oskarżenia na mieszkańców wsi Dąbrowy Rzeczyckiej k. Rozwadowa i okolic.

Ale ich nazwiska nie pojawiły się w książce „Malowany Ptak” ,za to pojawiły się w książce „Czarny Ptasior”, bowiem opis wsi i okolic oraz opis postaci w książce „Malowany Ptak” był tak dokładny, że miejscowi rozpoznali siebie, współmieszkańców wsi i samą wieś.

Natomiast mieszkańcy wsi, która ukrywała rodzinę Kosińskich – Lewinkopfów doznali szoku na wieść o tym, jakie uczynki i zachowania przypisał im lub ich sąsiadom Jerzy Kosiński.

Paszkwil sado-maso Jerzego Kosińskiego został wydany w języku polskim wielokrotnie, również po ujawnieniu przez krytyków amerykańskich tego, że Jerzy Kosiński w roku 1965 zbyt słabo znał język angielski, aby w tym języku samodzielnie napisać jakąś książkę. I mimo ujawnienia przez Joannę Siedlecką twardych faktów w sprawie więcej niż poważnych zmyśleń Kosińskiego na temat rzekomych zachowań ludzi, którzy uratowali mu życie. Książka „Malowany Ptak” jest w całości kłamliwa i ekstremalnie antypolska.

A mimo to została wydana w Polsce kolejno w roku: 1989, 1990, 1992, 1993, 1995 (seria NIKE), 2003 (wydawnictwo Baobab),2019 (wydawnictwo Albatros).

A Ebenezer Rojt broni jej jak niepodległości , podobnie jak promującej skrajnie antyklerykalnych pozytywistów książki „Rodowody niepokornych”, wydanej z błogosławieństwem cenzury PRL.

Sprawy takie jak to kto „pisał” w Historycznej Encyklopedii Swiatowego Niewolnictwa hasło „de Pombal, markiz” czy co robił działacz II Międzynarodówki Lenin w 1896 r. i czy mógł był spotkać w Londynie kilku innych działaczy II Międzynarodówki , w tym Piłsudskiego i Mościckiego , to zwykłe czepialstwo mające na celu wzbudzić nieufność do wszelkich informacji zwartych w notkach Pink Panthera. Zwłaszcza tych o antyklerykałach z czasów dawnych i współczesnych.

Nie wiem kim jest Ebenezer Rojt . Czy to osobnik przeprowadzający na swoim blogu jakąś auto-terapię zleconą przez lekarza, czy grupą osób wykonujących zleconą robotę z powodu braku gotówki. Ciężka ta praca, mająca na celu unieważnić przekaz zawarty w notkach i wzbudzić nieufność do wszystkich zawartych w nich informacji nie może budzić wdzięczności. I nie budzi. Ebenezery Rojty tego świata biegną za karawaną a karawana jedzie dalej.

Pink Panther


Źródło: SZKOŁA NAWIGATORÓW , 30 stycznia 2020.

Ilustracja tytułowa: Bolszewicy z Tymczasowego Komitetu Rewolucyjnego Polski (TKRP), Polrewkomu, zjawili się na probostwie 15 sierpnia 1920 r., gdy wojska bolszewickie podchodziły pod Warszawę. Wśród nich Dzierżyński, Marchlewski i Kohn na plebanii w Wyszkowie. [ Fot. za: niedziela.pl ] / Wybór zdjęcia wg.pco

*

Przeczytaj więcej artykułów Pink Panther na naszym portalu >  >  >  TUTAJ.

*

*

Polish-Club-Online-PCO-logo-2
, 2020.01.30.
Avatar

Autor: Pink Panther